به گزارش رسانک، شامگاه پنجشنبه ۲۹ آبان ماه ۱۴۰۴، دو زن جوان بلوچ که نسبت خواهری با یکدیگر داشتند، توسط همسر یکی از آنها در شهرک نودژ از توابع منوجان به قتل رسیدند و سپس فرد ضارب از محل متواری شده و با گذشت حدود یک هفته، اقدام مؤثری برای این پرونده از سوی نهادهای مسئول انجام نشده است.

هویت این دو زن «فاطمه شیبانی»، ۲۴ ساله و «معصومه شیبانی»، ۲۰ ساله، هر دو فرزند عباس و اهل روستای رضا‌آباد از توابع شهرستان کهنوج محرز شده است.

به گفته منابع رسانک، همسر فاطمه با استفاده از سلاح کلت کمری، این دو خواهر را هدف گلوله قرار داده و پس از ارتکاب قتل از محل متواری شده است.

بر اساس این گزارش، فاطمه که قصد جدایی از همسر خود را داشته، پس از تماس او برای تحویل وسایل شخصی و خودرو، همراه خواهرش معصومه از رضا‌آباد راهی نودژ شده بود. بر اثر مشاجره‌ای میان فاطمه و همسرش، او با شلیک مستقیم گلوله به سر، معصومه را به قتل رسانده و سپس با شلیک به قلب، فاطمه را نیز از پای درآورده است. متهم پس از این اقدام، از محل گریخته و همسایه‌ها پس از اطلاع از حادثه پلیس را باخبر کرده‌اند.

به گفته نزدیکان خانواده، اختلافات میان فاطمه و همسرش از مدت‌ها پیش آغاز شده بود. فاطمه طلاهای خود را فروخته و یک خودرو خریداری کرده بود، اما خودرو به نام همسرش ثبت شده و او از تحویل آن خودداری می‌کرد.

با وجود اطلاعیه پلیس برای پیگیری موضوع، تاکنون هیچ اقدامی برای بازداشت قاتل انجام نشده است و خانواده این دو زن جوان بلوچ خواستار دستگیری و محاکمه فوری او هستند.

به‌ گزارش رسانک، روز چهارشنبه ۵ شهریور ماه ۱۴۰۴، یک زن بلوچ در پی یورش افراد مسلح ناشناس به منزل مسکونی‌اش در روستای کلگان از توابع شهرستان گلشن، هدف تیراندازی قرار گرفت و مجروح شد.

هویت این زن بلوچ “فرزانه فاضلی” ۳۲ ساله و متاهل عنوان شده است.

گفتنی است افراد مسلح ناشناس درب منزل فرزانه را می زنند و زمانی که فرزانه درب منزل را باز می کند، افراد مسلح به سوی او شلیک کرده و موجب جراحت وی شدند و فرزانه پس از انتقال به مراکز درمانی تحت درمان قرار دارد.

از انگیزه مهاجمان و هویت آنان تا زمان تنظیم گزارش اطلاعی در دست نیست.

لازم به ذکر است که بر اساس گزارش های جمع‌آوری شده در سال ۲۰۲۴ دستکم ۴۶۹ شهروند بلوچ مورد حمله مسلحانه افراد ناشناس قرار گرفته‌اند که در بین آنها ۲۸۴ نفر کشته و ۱۸۵ نفر زخمی شده‌اند. در بین این افراد دستکم ۴۷ کودک و زن نیز وجود دارد که در بین آنها ۱۷ کودک کشته،‌ ۱۴ تن مجروح و ۹ زن کشته و ۷ تن دیگر مجروح شده است.

رَسانک نیوز

چه هال وشئے هبران، سئے شمبهئے بانگواها ۲۷ شهریور ۱۴۰۳، یک بلۆچ زندانیئے هُکم که یکشمبهئے رۆچا ۲۵ شهریور بندراَباسئے تنکێن بندیگا برگ بوتگ، اجرا کنگ بوتگ.

اے بلۆچ بنڈیگئے پجّار (همیدرزا هسن زهی سانی)، ۶۰ سالگ، مهمدئے چُکّ، سور کُرتگێن، ۸ چُکّئے پت و دُزآپئے نندۆک گوَشگ بوتگ.

گێشێن هالانی رِدا، همید رزا ۱۴۰۰ئے سالا، مئوادئے جُرما رۆدانئے شهرا بلۆچستانئے گیاوان زمینئے هلکا آوار جنگ و چه اے شهرئے انگلابئے آمیدگسا اێدامئے هُکما مهکوم کنگ بوتگ که کساس یک هپتگ پێش بندراَباسئے بندیگا برگ بوتگ.

گوشگ ببیت که اے بندیگا وتی آهری گِندگ و نند گۆن وتی هلکئے مردمان دوشمبهئے رۆچا ۲۶ شهریورا بندیگئے تها کُرتگ.

گوشگ ببیت که ۲۰۲۳ ئے سالا کم چه کم ۱۸۴ بندیگیێن بلۆچ گۆن وڑ وڑێن جُرمان اێرانئے ۲۶ دگه دگه جاهێن شهران که دُزآپ گۆن ۵۴ کس و بیرجند گۆن ۳۱ کس گێشترێن ابێد انسانی هُکما اێدامئے هُکما مهکوم کنگ و اێدام کنگ بوتگ‌اَنت که اِشانی تها کساس چار جنێن هم هست.

به گزارش رسانک، روز پنجشنبه ٣ خرداد ماه ۱۴۰۳، سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که “مرگ رئیس‌جمهور ابراهیم رئیسی نباید مردم ایران را از حق دسترسی به عدالت، حقیقت و اقدامات جبرانی برای لیست بلندبالای جنایات بین‌المللی و نقض حقوق بشر که از دهه شصت در زمان حضور او در مناصب قدرت اتفاق افتاده است، محروم کند.”

این بیانیه پس از مرگ رئيسی در حادثه سقوط هلیکوپتر در استان آذربایجان شرقی صادر شده است.

گفتنی است که ابراهیم رئیسی که سال ۱۳۵۹ و در سن ۲۰ سالگی به عنوان دادستان کل کرج در استان البرز منصوب شد، به سرعت در سلسله‌ مراتب قضائی و اجرایی پیشرفت کرد و در سال ۱۴۰۰ به ریاست‌جمهوری رسید.

در ۴۴ سال گذشته، او به طور مستقیم در ناپدیدسازی‌ های قهری و اعدام‌ های فراقضایی هزاران مخالف سیاسی در دهه شصت، قتل، بازداشت خودسرانه، ناپدیدسازی قهری و شکنجه هزاران معترض و آزار و اذیت خشونت‌آمیز زنان و دخترانی که از حجاب اجباری سرپیچی می‌کردند و دیگر نقض‌های جدی حقوق بشر، مستقیما دست داشته یا بر آن‌ها نظارت داشته است.

دیانا الطحاوی، معاون مدیر منطقه‌ای عفو بین‌الملل برای خاورمیانه و شمال آفریقا، گفت: «ابراهیم رئیسی تا زمانی که زنده بود باید از جمله برای جنایات علیه بشریت قتل، ناپدیدسازی قهری و شکنجه مورد تحقیق کیفری قرار می‌گرفت. مرگ او نباید قربانیان جنایات وی و خانواده‌های آن‌ها را از حق دستیابی به حقیقت و دیدن محاکمه و مجازات تمامی افرادی که در جنایات او همدست بودند، محروم کند.»

او افزود: «دهه‌هاست که مجرمانی با مسئولیت کیفری در ایران از مصونیت نظام‌مند از مجازات برخوردار بوده‌اند. جامعه بین‌المللی اکنون باید اقدام کند تا برای پاسخگویی به قربانیان جنایات بین‌المللی و نقض‌های جدی حقوق بشر که ابراهیم رئیسی و دیگر مقامات جمهوری اسلامی مرتکب شده اند، راه‌هایی بیابد.»

لازم به ذکر است که بعد از ظهر روز یکشنبه ٣٠ اردیبهشت ماه بالگرد حامل ابراهیم رئیسی، رئیس دولت رژیم جمهوری اسلامی ایران در آذربایجان شرقی سقوط کرده و وی به همراه امیرحسین عبداللهیان و هفت نفر دیگر کشته شدند و صبح روز دوشنبه ٣١ اردیبهشت ماه جسد او و همراهانش در یک منطقه صعب العبور کوهستانی توسط پهپاد دید در شب ترکیه ای پیدا شد.

به گزارش رسانک، روز یکشنبه ۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ پس از دو سال و شش ماه بیست دو روز حبس بدلیل عدم رسیدگی پزشکی و تاخیر در اعزام به بیمارستان جان خود را در بیمارستان تامین اجتماعی زاهدان از دست دا‌د.

هویت این زندانی بلوچ، حاج «قادر گرگیج» ۵۲ ساله، فرزند شاه محمد، متاهل و دارای هشت فرزند و یکی از معتمدین و ریش سفیدان طایفه گرگیج و اهل زاهدان عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، آقای قادر از ‌بند هشت با وخامت حال به بهداری زندان و پس از چند ساعت به بیمارستان تامین اجتماعی زاهدان منتقل شده و در این بیمارستان جان خود را از دست داد.

پیشتر در تاریخ ۶ اسفند ماه ۱۴۰۲، گزارشی از عدم رسیدگی پزشکی علیرغم حال نامساعد این زندانی توسط رسانک منتشر شده بود.

قادر گرگیج از بند هشت زندان مرکزی زاهدان بخاطر بیماری زمینه‌ای قلب و فشار خون با وجود دارا بودن پرونده پزشکی و با وجود پیگیری خانواده و بستگان برای اعزام وی جهت درمان و رسیدگی مناسب پزشکی به بیمارستانی خارج از مجموعه زندان از سوی مسئولین زندان به این امر مخالفت شده بودند.

گفتنی است که نیروهای اطلاعات سپاه در ١٠ مهر ماه ۱۴۰۰ با یورش به منزل قادر بدون ارائه حکم اقدام به تفتیش منزل و بازداشت وی کرده بودند.

نیروهای اطلاعات سپاه عنوان کرده اند که قادر را در رابطه با موضوع مواد مخدر بازداشت کردند که وی این اتهامات را در مرحله بازپرسی شعبه ۳ دادگاه بشدت رد نموده بود.

لازم به ذکر است بامداد روز سه‌شنبه ٢٨ فروردين ماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ محکوم به اعدام با هویت «احمد گرگیج» فرزند خداداد و اهل زاهدان و از معتمدین منطقه پس از حدود پنج سال حبس بدلیل عدم رسیدگی پزشکی و تاخیر در اعزام به بیمارستان جان خود را از دست دا‌ده بود.

رسانک/ تجاوز، آزار جنسی و شکنجه‌های روحی و روانی معترضان بازداشتی کماکان یکی از ابزارهای رژیم جمهوری اسلامی ایران برای سرکوب اقلیت‌ های اتنیکی است.

به گزارش دیده‌بان حقوق بشر نیروهای امنیتی ایران همزمان با سرکوب اعتراضات گسترده در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ (پس از خیزش ژینا و اعتراضات زن، زندگی، آزادی)، بازداشت‌ شدگان را شکنجه و به آنها تجاوز جنسی می‌کردند و این گزارش نشان می‌دهد سوء‌استفاده‌های شدید بخشی از الگوی گسترده‌تر نقض جدی حقوق بشر برای سرکوب مخالفان در ایران است. 

دیده‌ بان حقوق بشر در مورد سوء‌استفاده از ده زندانی کرد، بلوچ و ترک که بین سپتامبر تا نوامبر ۲۰۲۲ رخ داد، پژوهش کرده است. در هفت مورد از ۱۰ مورد، بازداشت‌شدگان گفتند که نیروهای امنیتی آنها را شکنجه کرده‌اند تا آنها را به اعتراف اجباری وادار کنند.

سازمان عفو بین‌الملل در دسامبر ۲۰۲۳ گزارشی منتشر کرد و در آن نشان داد که نیروهای امنیتی در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۲۲ «از تجاوز جنسی و سایر اشکال خشونت جنسی» برای «ارعاب و مجازات» معترضانی که به‌طور مسالمت‌آمیز اعتراض داشتند استفاده کردند.

دیده‌بان حقوق بشر، عفو بین الملل و ماموریت حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد در مورد ایران، به‌طور جداگانه استفاده مقامات ایرانی از خشونت شدید سرکوبگرانه در مناطق اقلیت اتنیکی را مستند کرده‌اند.

دیده‌بان حقوق بشر بین سپتامبر ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ با بازماندگان از طریق تلفن مصاحبه کرد که شامل پنج زن، سه مرد و دو کودک بودند. سه پرونده پزشکی به اشتراک گذاشته شدند که گفته‌های آنان را تایید می‌کرد.

یک زن کرد به دیده‌بان حقوق بشر گفت که در نوامبر۲۰۲۲ دو مرد از نیروهای امنیتی به او تجاوز کردند در حالی که یک مامور زن او را نگه داشت و تجاوز را تسهیل کرد.

یک مرد ۲۴ ساله کرد اهل استان آذربایجان غربی به دیده‌بان حقوق بشر گفت که در اکتبر ۲۰۲۲ (مهر یا آبان ۱۴۰۱) در بازداشتگاه مخفی توسط نیروهای سازمان اطلاعات مورد شکنجه شدید و تجاوز جنسی با باتوم قرار گرفت. او همچنین همراه با سایر معترضان مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در اکتبر ۲۰۲۲ از سوی نیروهای امنیتی در یک ون مورد تجاوز گروهی با مرد دیگری قرار گرفت.

دیده‌بان حقوق بشر همچنین مهار، بستن چشم‌ها و شکنجه معترضان در بازداشت به‌دست نیروهای امنیتی دولتی را مستند کرده است. مقامات امنیتی یک زن بلوچ را که شاهد تجاوز به حداقل دو زن دیگر در بازداشتگاهی در بلوچستان و سیستان در اکتبر ۲۰۲۲ بود، مورد ضرب و شتم و تجاوز جنسی قرار دادند و زنان را با ترومای روحی و جسمی رها کردند.

یکی از زنان که خشونت جنسی از سوی نیروهای امنیتی را تجربه کرده بود اقدام به خودکشی کرد، در حالی که زن دیگری برای جراحاتش نیاز به عمل جراحی داشت. یکی از اعضای خانواده زن بیست ساله بلوچ دیگری به دیده‌بان حقوق بشر گفت که در اکتبر ۲۰۲۲ یکی از دختران بستگانش در بازداشت دو بار مورد تجاوز جنسی قرار گرفت و پس از آزادی نیز اقدام به خودکشی کرد.

دیده‌بان حقوق بشر پیش‌تر مواردی از استفاده نیروهای امنیتی ایران از شکنجه و تجاوز جنسی علیه مردان، زنان و کودکان و همچنین مرگ‌های مشکوک در بازداشت را گزارش کرده بود. مقامات به افرادی که توسط نیروهای امنیتی مورد حمله قرار گرفته‌اند، درمان پزشکی یا حتی لوازم بهداشتی اولیه ارائه نداده‌اند و این سبب شده جراحات طولانی مدت آنها تشدید شود. در موارد دیگر مقامات تخلفات را بررسی نکرده‌ یا کسی را برای این تخلفات پاسخگو نکرده‌اند. 

دیده‌بان حقوق بشر گفت که هیأت حقیقت یاب سازمان ملل متحد در مورد ایران باید به بررسی این تخلفات شدید به‌عنوان بخشی از گزارش گسترده‌تر خود در مورد نقض زنجیره‌ای حقوق بشر از سوی دولت ایران ادامه دهد.

به گزارش رسانک، روز پنجشنبه ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۳، یکی از بازداشت شدگان اعتراضات زاهدان که در روز جمعه ۲۸ مهر ماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی با خشونت در شهر زاهدان بازداشت و به ۶ ماه حبس تعزیزی محکوم شده بود، پس از شش ماه و با پایان محکومیت از زندان مرکزی زاهدان آزاد شد.

هویت این زندانی بلوچ، “حامد شیروزهی” اهل زاهدان عنوان شده است.

گفتنی است که در روز جمعه ۲۸ مهر ماه ١۴٠٢ نیروهای نظامی و امنیتی صدها شهروند بلوچ که شماری از آنها، کودکان خردسال بودند را در زاهدان با خشونت بازداشت کردند.

به گزارش رسانک، روز ٢٠ فروردین ماه ۱۴۰۳، یک شهروند بلوچ توسط نیروهای اداره اطلاعات چابهار در شهر پلان بازداشت، به چابهار و سپس به زاهدان منتقل شده و با گذشت سیزده روز، همچنان از وضعیت وی اطلاعی در دست نیست.

هویت این شهروند بلوچ “عابد چالاک (بادپا)” ٢۴ ساله، فرزند غنی، متاهل و اهل روستای گارکندی از توابع بخش پلان شهرستان چابهار عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، عابد در حالی که در مغازه نمایندگی ایرانسل خود در شهر پلان حضور داشته، نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی وی را بازداشت و ابتدا به چابهار و سپس به زاهدان منتقل کرده‌اند.

از اتهام این شهروند تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست و عدم پاسخگویی مسئولین در رابطه با وضعیت سلامت وی باعث نگرانی خانواده او شده است.

به گزارش رسانک، سحرگاه امروز یکشنبه ۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، حکم اعدام شش زندانی بلوچ به همراه یک زندانی کُرد که از بابت اتهامات مرتبط با مواد مخدر پیشتر به اعدام محکوم شده‌ و روز جمعه ۳۱ فروردین جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان‌های کرمان و چابهار منتقل شده‌ بودند، اجرا شد.

حال وش هویت دو زندانی اعدام شده در زندان چابهار را، “سعید جدگال”، حدودا ۳۰ ساله، فرزند لال‌ محمد متاهل و دارای دو فرزند اهل روستای “کمو بازار” و “محمد (محمدجان) انجم‌ روز” حدودا ۳۳ ساله، فرزند مولابخش (ملک)، متاهل و دارای فرزند، اهل روستای “چوکات وسط” واقع در دشتیاری عنوان کرده است.

بر اساس این گزارش، هویت چهار زندانی بلوچ اعدام شده در زندان کرمان، “احمدرضا میری” ۳۴ ساله، فرزند محمد، متاهل، داری دو فرزند، اهل زابل و ساکن زاهدان، “شمس‌ الدین کشانی” حدودا ۵۳ ساله، متاهل دارای فرزند، “شوکت شه‌ بخش (درکزهی)” اهل روستای چاه‌ احمد واقع در شهرستان زاهدان و زندانی کورد “جمال مردانی”، ۵۴ ساله فرزند حسین، متاهل، دارای چهار فرزند و اهل روستای گوگجلو واقع در شهرستان بوکان در آذربایجان غربی عنوان شده است.

از هویت دیگر زندانی اعدام شده بلوچ در زندان کرمان تا لحظه تنظیم گزارش اطلاعی در دست نیست.

گفتنی است که چهار زندانی احراز شده زندان کرمان آخرین ملاقات تحت عنوان دیدار آخر با خانواده را روز گذشته شنبه ۱ اردیبهشت ساعت ۱۲:۰۰ در این زندان انجام داده‌ و سعید و محمد عصر روز گذشته در این زندان چابهار نیز ملاقات آخر با خانواده را انجام داده‌اند.

سعید و محمد حدودا شش سال قبل به اتهامات مواد مخدر در چابهار بازداشت شده و از دادگاه انقلاب این شهر محکوم به شده‌اند.

“شمس الدین” حدودا هفت سال قبل و “احمد رضا” در سال ۱۴۰۰، در ورودی شهر کرمان با اتهامات مرتبط به مواد مخدر بازداشت و از دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده‌اند.

به گفته نزدیکان احمدرضا، وی بارها در دادگاه اتهام خود را مبنی بر حمل مواد مخدر رد کرده و صرفا راننده اتوبوس بوده که مواد در آن کشف شده است.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

به گزارش رسانک، روز گذشته ٢٨ فروردين ماه ۱۴۰۳، حاجی “احمد گرگیج” از زندانیان محکوم به اعدام به دلیل وخامت حال جسمانی و عدم رسیدگی پزشکی به موقع در زندان، در بیمارستان امام علی زاهدان منتقل شد و جان باخت.

حاج احمد گرگیج فرزند خداداد، اهل زاهدان و یکی از معتمدین این شهرستان بوده است.

گفتنی است که آقای گرگیج پیش از اعزام به بیمارستان امام علی زاهدان، در زندان دچار وخامت حال جسمانی شده که با بی تفاوتی و عدم رسیدگی پزشکی مسئولان زندان همراه بوده و پس از یک روز تاخیر، وی با انتقال به بیمارستان امام علی زاهدان جان خود را از دست داده است.

برخی از منابع می گویند که آقای گرگیج در زندان مرکزی زاهدان اعدام شده است که نزدیکان وی و مسئولان امنیتی و قضایی به دلیل شخصیت این شهروند که از ریش سفیدان، معتمدان و یکی از سرطایفه ها است حاضر به اطلاع رسانی دقیق و شفاف سازی موضوع نیستند.

احمد گرگیج دارای پایگاه بسیج در منطقه لار زاهدان بوده که توسط حفاظت اطلاعات به همراه ۱۳ تن از نیروهایش در سال ۹۷ بازداشت شده است.

بر اساس این گزارش، یکی از فرماندهان عملیاتی سپاه با نام سرهنگ پودینه اقدام به ترانزیت مواد مخدر می‌کرده و پس از افشای وی، نیروهای حفاظت اطلاعات از تهران برای دستگیری پودینه آمده که سردار احمد و نیروهایش را نیز بازداشت کردند.

گفته می‌شود که سرهنگ پودینه به نیروهای سردار احمد بار و وسایلی را تحویل داده که جابجا کنند اما از نوع بار اطلاعی نداشتند که توسط حفاظت اطلاعات بازداشت شده‌اند.

سردار احمد گرگیج در زندان مرکزی زاهدان در شرایط بد جسمانی و مبتلا به آلزایمر بوده که از نظر جسمی و روحی وضعیت بدی نیز داشته است.

امروز ۲۹ فروردین ماه ۱۴۰۳، مراسم تشییع پیکر و تدفین حاج احمد گرگیج در قبرستان لار انجام شده است.

لازم به ذکر است که در سال ٢٠٢٣ دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌ که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.