به گزارش رسانک به نقل از کمپین فعالین بلوچ، صبح ۳ مرداد ماه ۱۴۰۰، مسئولان زندان اصفهان حکم اعدام یک شهروند بلوچ را اجرا کردند.

هویت این زندانی بلوچ “ابراهیم شه‌بخش” از اهالی زاهدان عنوان شده است.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، ابراهیم در سن ۱۷ سالگی به اتهام “جرایم مواد مخدر” بازداشت شده است.

طبق این گزارش، این زندانی بلوچ پس از ۶ سال تحمل حبس در سن ۲۳ سالگی اعدام شد.

روز ۲ مرداد ماه مسئولان زندان اصفهان طی تماس تلفنی از خانواده ابراهیم خواستند جهت آخرین ملاقات به این زندان مراجعه کنند.

اعدام شهروندان بلوچ تحت جرایم مواد مخدر در حالی صورت می‌گیرد که صدور و اجرای حکم اعدام برای این جرایم، نقض فاحش قوانین بین‌المللی و تعهدات حقوق بشری ایران است.

به گزارش رسانک به نقل از کمپین فعالین بلوچ، روز ۱ مرداد ماه ۱۴۰۰، یک زندانی بلوچ در زندان اصفهان جهت اجرای حکم اعدام به قرنطینه منتقل شده است.

هویت این زندانی بلوچ “ابراهیم شه بخش” عنوان شده است. وی در سن ۱۷ سالگی بازداشت شده است.

مسئولین زندان اصفهان با تماس تلفنی به خانواده ابراهیم اطلاع دادند که جهت آخرین ملاقات به این زندان مراجعه کنند.

براساس این گزارش، امروز ۲ مرداد ماه، برادر ابراهیم موفق به ملاقات با وی شده است.

به گزارش رسانک، صبح امروز دوشنبه ۱۴ تیرماه، یک زندانی در زندان مرکزی دُزاپ اعدام شد.

هویت این شهروند “ادریس ارباب زهی” (گرگیج) ، توسط رسانک محرز گشته است.

اتهام این شهروند قتل عنوان شده است.

همچنین خبرگزاری هرانا گزارش داده روز شنبه ۵ تیرماه جاری حکم اعدام یک زندانی دیگر در این زندان اجرا شده است.

هویت وی “هاشم ترابی، ۳۳ ساله، با اتهام قتل” توسط هرانا احراز شده است.

بر اساس این گزارش، هاشم ترابی از حدود ۷ سال قبل در زندان دُزاپ در حال تحمل حبس بود.

بنابر گزارش نهادهای بین‌المللی، ایران به تناسب سرانه جمعیت و میزان اعدام، رتبه نخست اعدام شهروندان خود در دنیا را دارد.

به گزارش رسانک، صبح امروز ۹ تیر ماه ۱۴۰۰، یک شهروند بلوچ به نام عظیم کریمدادزهی فرزند شریف در زندان وکیل آباد مشهد اعدام شد.

اتهام این شهروند مربوط به جرائم مواد مخدر اعلام شده است.

گفته می شود عظیم اهل شهر دُزاپ، منطقه شیرآباد است.

بنابر گزارش نهادهای بین‌المللی، ایران به تناسب سرانه جمعیت و میزان اعدام، رتبه نخست اعدام شهروندان خود در دنیا را دارد.

لازم به ذکر است که بیش از ۷۲ درصد اعدام های صورت گرفته در ایران توسط دولت یا نهاد قضایی اطلاع رسانی نمی‌شوند که نهادهای حقوق بشری اصطلاحا آن را اعدام “مخفیانه” می‌خوانند.

؛ یک شهروند بلوچ جان باخت

به گزارش رسانک به نقل از کمپین فعالین بلوچ، روز ۳۰ خرداد ماه ۱۴۰۰، یک شهروند بلوچ که با وجود وضعیت جسمی نامساعدش در زندان فردوس خراسان جنوبی به سر می‌برد؛ بر اثر عدم رسیدگی پزشکی و انتقال دیرهنگام به مراکز درمانی جان خود را از دست داده است.

هویت این شهروند “حسین پاهندی‌پور” فرزند عبدالله عنوان شده است.

گزارش شده است فروردین ماه سال ۱۴۰۰، حسین با خودروی خود مورد تعقیب و گریز نیروهای انتظامی قرار گرفته است. به دنبال تعقیب و گریز، خودروی حسین دچار واژگونی شده که بر اثر آن از ناحیه کمر و ریه‌ها دچار آسیب جدی شده است.

مأموران انتظامی این شهروند را به بیمارستان منتقل کرده و پس از ۲۴ ساعت به زندان برده‌اند.

طبق این گزارش، پس از انتقال آقای پاهندی‌پور به زندان و عدم رسیدگی پزشکی، وضعیت او وخیم شده است؛‌‌ به گونه‌ای که تا ۱۲ روز به کمک زندانیان جابه‌جا می‌شده است.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، پس از آنکه حسین دچار عفونت بدن و وخامت حال شده است؛ مسئولان زندان وی را به مراکز درمانی منتقل کرده‌اند.

این شهروند بلوچ چند روز در بخش آی‌سی‌یو بیمارستان بستری بوده و در تاریخ ۳۰ خرداد ماه جان خود را از دست داده است.

رسانک/ میشل باشله، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، با تاکید بر اینکه معترضان، فعالان مدنی، وکلا و فعالان حقوق بشر در ایران تحت ارعاب، تهدید، بازداشت خودسرانه و تعقیب کیفری از جمله اعدام قرار دارند، گفت: گزارش اخیری که از نقض حقوق بشر در ایران به دبیرکل سازمان ملل ارائه شده حاکی از «چشم‌انداز حقوق بشری تکان‌دهنده‌ای» ربرای مردم‌ ایران از کلیه مذاهب، جنسیت و قومیت‌های مختلف است.

باشله روز سه‌شنبه در بیانیه خود با اشاره به این گزارش که از ۱۲ خرداد تا ۲۷ اسفند سال ۱۳۹۹ را در بر می‌گیرد گفت: «در کل، این گزارش برای زنان و مردان ایرانی از تمامی مذاهب، قومیت‌ها و طبقات اجتماعی مختلف چشم‌انداز تکان‌دهنده‌ای را نشان می‌دهد. ما متاسفیم که چارچوب حقوق مشارکت سیاسی در ایران متناسب با استانداردهای بین‌المللی نیست.»

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل گفت: «اوضاع رو به وخامت اقتصادی که نارضایتی و اعتراضات عمومی را به همراه آورده و از سوی دیگر مقام‌های ایرانی در عرصه سیاسی نیز نشان داده‌اند که برای ایجاد اصلاحات معنادار هیچ تمایلی ندارند.»

باشله با اشاره به نگرانی دبیرکل سازمان ملل درباره اعمال گسترده مجازات اعدام در ایران برای بسیاری از جرایمی که در قوانین بین‌المللی جزو جرایم بسیار جدی به شمار نمی‌آیند گفت که بسیاری از این احکام بر اساس اعتراف‌های اجباری از متهمان تحت شکنجه صادر شده است.

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل خاطرنشان کرد: «در سال ۲۰۲۰ دست‌کم ۲۶۷ نفر در ایران اعدام شدند که تنها ۹۱ مورد از این اعدام‌ها اعلام شد. در سال ۲۰۲۱ نیز تاکنون ۹۵ نفر اعدام شده‌اند. همچنین بیش از ۸۰ کودک در ایران در صف اعدام هستند که خطر اعدام چهار نفر از آنها قریب‌الوقوع است.»

این بیانیه هشدار داد که تعداد اعدام‌های مرتبط با جرایم مواد مخدر به ویژه در میان متهمانی که از اقلیت‌های کورد، عرب و بلوچ هستند در حال افزایش است.

باشله تاکید کرد که ادامه مصونیت‌ها در برابر نقض حقوق بشر در ایران همچنان یک نگرانی جدی است و تعداد زیادی از افرادی که با سازوکارهای حقوق بشری همکاری کرده‌اند با اقدامات تنبیهی از سوی حکومت مواجه شده‌اند.

این بیانیه با اشاره به گزارش‌های تایید شده فراوان از شکنجه زندانیان، از جمله استفاده گسترده از سلول انفرادی گفت سلول‌های انفرادی به عنوان شکلی از تنبیه و راهی برای جلوگیری از خروج اطلاعات به خارج زندان مورد استفاده قرار می‌گیرند.
 

به گزارش رسانک، روز چهارشنبه ۵ خرداد ماه ۱۴۰۰، یک شهروند بلوچ به نام “احمد بلوچی” فرزند رحیم بخش، اهل روستای هُدار از توابع دهستان جکیگور شهرستان راسک در دهستان آشار توسط نیروهای انتظامی بازداشت شد.

گفته می شود که احمد بدلیل دعوا، شاکی خصوصی داشته است.

نیروهای انتظامی پس از بازداشت احمد، او را به بازداشتگاه مئگس (مهرستان) منتقل کرده‌اند.

دهستان “آشار” از توابع شهرستان مئگس میباشد.

به گزارش رسانک، روز سه‌شنبه ۴ خرداد ماه ۱۴۰۰، شش شهروند که پنج نفر از آنها اهل نصرآباد (زابل) بوده‌اند، در زندان مرکزی بیرجند اعدام شدند.

هویت شهروندان اعدام شده به شرح ذیل میباشد:
۱_ “جواد نخعی” فرزند علی متولد سال ۱۳۶۷
۲_ “محمدرضا هراتی”
۳_ “رضا آذریان”
۴_ “روح‌الله ریگی”
۵_ “علیرضا فارسی”
۶_ “رضا اسدی” اهل مشهد

اتهام این شهروندان تحت جرایم مواد مخدر عنوان شده است.

گفتنی است که بسیاری از زندانیان استان بلوچستان و سیستان بدلیل کمتر نشان دادن آمار اعدامیان، به زندان های سایر استان ها انتقال داده می‌شوند.

به گزارش رسانک، صبح روز سه‌شنبه ۴ خرداد ماه ۱۴۰۰، شش شهروند از اهالی نصرآباد که در زندان مرکزی بیرجند به سر می‌بردند، اعدام شدند.

هویت یکی از شهروندان اعدام‌ شده “جواد نخعی” فرزند علی عنوان شده است. از هویت سایر اعدام‌شدگان تا لحظه تنظیم خبر، اطلاعی در دست نیست.

گفته می‌شود اتهام جواد مربوط به جرائم مواد مخدر میباشد.

اعدام شهروندان بلوچ تحت جرایم مواد مخدر در حالی صورت می‌گیرد که صدور و اجرای حکم اعدام برای این جرایم، نقض فاحش قوانین بین‌المللی و تعهدات حقوق بشری ایران است.

من وتی چُکئے مرکئے ھال اِشکت بله من نه گرێت پرچا که من زانان منی چُک یک شێرزالے اَت و یک مُکهمێن پگرے واھند بوتگ پمێشکا اگن من بگرێوان گُڑا منی چُکا دوست نبیت . منی چُک کریمها درانڈێهیئے زندگی ھچبر دوست نبوتگ. منی چُکّا گۆن بلۆچستانئے کۆهان ، کِشکان، دمکان، مێتگان، دْرچکان گۆن وتی مچکدگان سک مهر بوتگ۔ کینڈاها بئیگا ابێد ھم اشانی بابتا مُدام گۆن من ترانِ کرتگ منا مُدام گوَشتگی که اودئے پَٹ و ڈنان اودئے بهشتێن ندارگان مُدام منی سلامان بِدئے۔ ھر وھدا ٹیلپون کُرتگ گُڑا وتی دْرستێن ھمساھگانی یک یکا ھال جست کنان کرتگ ۔ کریمه بلۆچئے یات نون منی زندے آسان انت و من انچش گمان بیت که ھپت اێن آزمانا کسێا منی سرا دئور داتگ اَنت بله منی چمّان چه ارس درایَگ نه‌اِنت پرچا که منی چُکّا پگر کرتگ۔ اے راہ په وت درگێچتگ۔ آ تهنا په وت زندگ نبوتگ بلکێن ھر بێگواھێن بلۆچ ورنایانی آجویئے جنگا بوتگ۔

نون منی پشکپتگێن زِند کریمه یاتانی سارتێن ساھگا گوَزیت ۔ من نومبر 2015ئے ھما بێگاهَ هچبر بے ھال نکنان که من مگربے نماز وانت ھلاس کرت گُڑا آ درِکا آتک وتی سری منی کۆنڈ سرا اێر کرت و منا گوشگا لگّت من سک دُور رئوگا آن.
من آییئے سر سمارِت گْوشت من ندر و کئولیگ باتان بله کُجا رئوگائے تئو؟ وتی ماتا وتی مێتگا پرچا یل کنگ و رئوگائے؟ ترا ھچبر ڈنا رئوگ و نندگ کدی دوست نبوتگ۔ البت من اے وھدا ھاموش بوتان پرچا که لھتئے سالا پێش آییئے ویزا اتکگ اَت بله آ ڈنا نه‌شُت۔ آييا گْوشت “من ھرچه کُرت کنان بله منا اینچُک ھمت نێست که وتی مێتگا یل بکن آن و دگه جاھێا برئوان. بله اے رندا آ لهتێن رۆچانی تها در آتک و شُت۔ وھدے که من آییئے رسێنگا بالی پَٹا شُت آن. گُڑا اودا من لهتئے بلۆچی شئێر وانت که آییانی تها گۆن وتی ملک و مێتگا مهر کنگئے زێباێن ھئیال اَتنت۔ آییا منا گوشت که “امّان اے شئێران پرچیا وانگائے ؟ زانان اے شئێر منا چه رئوگا نه دار اَنت؟”

گڑا من وتی چُک موکل دات که برئو اودا وتی وانگا سرجم کن، وتی مول و مُرادا سرجم کن و زوت پدا واتر بیا۔ اے ساھتا منی چم ارسیگ اَتنت بله من نه لوٹێت که کریمه منی چمانی ارسان بگندیت و رئوگا کوتاہ بکنت پمێشکا من چه آییا وتی چم چێر دات اَنت۔

دْرێگتێن ھما وھدا من چۆش مه کرت اێن که بلکێن آییئے ٹورنٹوا مرکئے شکار نبوتگ‌اَت۔ چه کسانیا کریما سورے گپ بوتگ من تُرسێتگ که آ چمان دور رئوت بله پدا ھم ما آییئے سورا وتی رسم و رئواج آن ھُب بوتگ۔ بله بَژن ما چُش کرت نه کُت۔ وھدے آ کینڈایا شُت گڑا اے وھدا ھمل ھێدرا ھَبر آورت۔ ھملی لوگئےمردمان گۆن پجارۆکی ھست اَت۔ ھمل ھم ڈنا اَت۔ کریمه پِت و برات رازیگ بوت اَنت گُڑا ھمه سئوبا من ھمل زۆرت کینڈایا سور بوت۔ ھمه وھد و جاورانی زۆراکیان پجیگا آ دوئێنانی سور ات اے رۆچان منی کسترێن برات ماسٹر نور اھمدے ژانگولێن کُنٹ مارا رستگ اَت۔ ھمه سئوبا ما ھم بلۆچستانا کریمه سورا شاتکامی نکرت.