به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، خانواده های جان باختگان جمعه های خونین زاهدان و خاش همزمان با روز “شهدای بلوچستان” در مسجد مکی زاهدان گرد هم آمده و با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه این شهر دیدار و گفتگو کردند.

در این گردهمایی، مادر “فرزاد شه‌ بخش”، از جان‌باختگان جمعه خونین زاهدان که با تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران در ۸ مهر ماه ۱۴۰۳، در حوالی مسجد مکی به شهادت رسید، خواستار “قصاص” قاتلان فرزند خود شد.

وی گفت: چرا فرزندم را شهید کردند؟ او برای نماز به مسجد رفته بود. مگر نماز خواندن جرم است؟ این چطور یک کشور اسلامی است؟ پسر من را از پشت مورد هدف گلوله قرار داده بودند پدر (مولوی عبدالحمید) بزرگوار من.

مادر این شهید افزود: من نمی‌توانم صحبت کنم، بیماری قلبی و فشار خون دارم و پدر فرزاد هم در خانه فلج شده و افتاده است. چرا دولت پیگیری اجرای عدالت را نمی‌کند؟ دولت به راحتی می‌تواند و نمی‌خواهد عدالت اجرا شود. اگر نماز خواندن جرم است بگوييد. پسر من جوانی بود که برای نماز آمده بود. او یک کارگر ساده بود. من قصاص قاتل را خواهانم، چرا فرزند مرا شهید کردند؟

لازم به ذکر است که با گذشت بیش بیست و پنج ماه از جنایت جمعه خونین زاهدان و دو سال از جنایت جمعه خونین خاش، با وجود پیگیری‌های مکرر خانواده‌های دادخواه و مولوی عبدالحمید، تاکنون هیچ یک از عاملان و آمران این جنایت مشخص، محاکمه و مجازات نشده اند.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، خانواده های جان باختگان و مجروحین جمعه های خونین زاهدان و خاش همزمان با روز “شهدای بلوچستان” (۱۳ نوامبر) در مسجد مکی زاهدان گرد هم آمده و با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه این شهر دیدار و گفتگو کردند.

خانواده های دادخواه با در دست داشتن عکس قربانیان و پلاکاردهایی، خواهان مجازات آمران و عاملان جنایت جمعه های خونین بودند و برخی از آنها نیز به ایراد سخنرانی پرداختند.

لازم به ذکر است که با گذشت بیش بیست و پنج ماه از جنایت جمعه خونین زاهدان و دو سال از جنایت جمعه خونین خاش، با وجود پیگیری‌های مکرر خانواده‌های دادخواه و مولوی عبدالحمید، تاکنون هیچ یک از عاملان و آمران این جنایت مشخص، محاکمه و مجازات نشده اند.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، خانواده های جان باختگان جمعه های خونین زاهدان و خاش همزمان با روز “شهدای بلوچستان” در مسجد مکی زاهدان گرد هم آمده و با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه این شهر دیدار و گفتگو کردند.

در این گردهمایی، “محمد نارویی”، از مجروحانی که پس از جنایت جمعه خونین زاهدان بدلیل اصابت گلوله مجبور به قطع عضو بدن شده بود، سخنرانی کرد و گفت: پای راست من قطع شده است. با گذشت بیشتر از دو سال به پرونده ما هیچ رسیدگی نشده و ما خواهان رسیدگی و تحقق عدالت هستیم.

وی ادامه داد: چگونه پس از یک حادثه که در کرمان رخ داد در طرف یک ماه رسیدگی شد و به بسیاری خدمات درمانی و دولتی رسید؟ چرا به پرونده ما رسیدگی نمی‌شود؟ چون بلوچ هستیم؟ چون اهل تسنن هستیم؟ کشور اسلامی است و ما مسلمانیم، قرآن حکم کرده که حق ما رعایت شود.  ما بیگناه بودیم و برای نماز رفته بودیم.

محمد نارویی اضافه کرد: بجای رسیدیگی به پرونده، تهدید و احضار می‌شویم. از این بدتر چه چیزی می‌خواهند بر سر ما بياورند؟ پای من را از من گرفته‌اند و من از زندگی و کار افتاده‌ام. به وضعیت ما رسیدگی نمی‌کنند و تهدید می‌کنند.  ما خواهان مجازات آمران و عاملان این جنایت بر اساس آنچه که قرآن می‌گوید، هستیم. هر تصمیمی که مولوی عبدالحمید بگیرد ما با دل و جان قبول خواهیم کرد.

گفتنی است که “محمد نارویی”، قبل از جمعه خونین زاهدان بعنوان شاطر نانوا شاغل بوده و پس از اصابت گلوله که منجر به قطع پای وی شده با مشکلات جدی مواجه شده ولی علیرغم این در ۱۸ اسفند ماه ۱۴۰۲، پس از آنکه سیلاب منطقه دشتیاری را غرق کرده بود، با پختن نان و جمع آوری کمک های مردمی برای حمایت از سیل زدگان دشتیاری اقدام کرده بود.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۳، خانواده های جان باختگان جمعه های خونین زاهدان و خاش همزمان با روز “شهدای بلوچستان” در مسجد مکی زاهدان گرد هم آمده و با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه این شهر دیدار و گفتگو کردند.

در این گردهمایی، بستگان یکی از شهدای جمعه‌ خونین زاهدان اعلام کرد که “ما خواهان قصاص هستیم. قصاص می‌خواهیم چرا که فرزندان ما بی‌گناه کشته شدند. نماز جرم نیست، در کشوری که اسلامی است. مجرمین جنایت جمعه خونین روی زمین راه می‌روند ولی عزیزان ما زیر خاک دفن هستند.”

وی ادامه داد: “عزیز از دست رفته ما منتظر بود که فرزند خود را پس از متولد شدن به آغوش بکشد اما او را این منافقین کشتند و از دیدار با فرزندش محروم ساختند. ما خواهان قصاص هستیم.”

لازم به ذکر است یکی از شهدایی که منتظر متولد شدن فرزند خودش بود، شهید “ابوبکر علیزهی”، متولد ٩ مهر ماه ١٣٧۵ است که یک روز قبل از سالگرد تولد خودش توسط نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران کشته شد. شهید ابوبکر در انتظار فرزند خود بود ولی هرگز نتوانست او را ببیند. فرزند او ١۶٢ روز پس از شهادت پدر در تاریخ ٢٠ اسفند ماه ١۴٠١، به دنیا آمد. ابوبکر نام عبدالماجد را پیشتر برای فرزند خود انتخاب کرده بود.

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱۳ آبان ماه ۱۴۰۳، دومین سالگرد جنایت نیروهای امنیتی و نظامی رژيم جمهوری اسلامی ایران در شهر خاش است که با تیراندازی مستقیم به سمت مردم فاجعه “جمعه خونین زاهدان” را پس از سی و پنج روز، این‌بار در شهر خاش تکرار کردند تا یک جمعه خونین دیگر، اینبار در شهر خاش رخ دهد و ده‌ها شهروند بلوچ به خاک و خون کشیده و بلوچستان عزادار شود.

در روز جمعه ۱۳ آبان ماه ۱۴۰۱ که به “جمعه خونین خاش” معروف شد، نیروهای امنیتی و نظامی در نقاط مختلف شهر خاش به سمت مردمی تیراندازی کردند که فقط خواستار دادخواھی و اجرای عدالت برای برادران و خواهران کشته شده خود در زاهدان بودند. کسانی که بدلیل جنایت فرمانده نیروی انتظامی شهرستان چابهار “ابراهیم کوچکزایی” در تعرض به یک دختر پانزده ساله بلوچ در این شهرستان بپاخاسته بودند.

در این روز دستکم ١۸ نفر کشته و ده‌ها تن دیگر مجروح شدند که سه تن از کشته شدگان، کودک زیر ۱۸ سال هستند. نهادهای امنیتی رژيم جمهوری اسلامی از همان ابتدا بر خانواده‌های قربانیان فشار زیادی آورده و تهدید کردند تا هویت و عکس شهدا منتشر نشوند.
با این حال هویت ١١ نفر از شهروندان کشته شده به شرح زیر است:

۱ـ یونس میربلوچزهی فرزند محمدانور ساکن نازیل
۲ـ محمد شه بخش فرزند نادر (میربلوچزهی) ساکن بیت آباد (دانشجو دانشگاه آزاد خاش)  
۳- عبدالله شهلی بر فرزند اسماعیل
٤عظیم محمودزهی فرزند پیرداد ٥سعيد سهراب زهی فرزند واحد
۶صادق آرامش (براهویی) ۷علی کرد کلاهوری (مرادزهی) متولد ۱۳۷۶
۸_ عبدالملک شهنوازی (کمالخان زهی)
۹_ مبین میرکازهی فرزند مراد (زیر ۱۸ سال)
١٠_ یاسر بهادرزهی، فرزند بیبگر متولد سال ١٣٨٣ که دارای معلولیت بوده است.
١١_ کامبیز ریگی فرزند الله بخش

در جمعه خونین خاش نیروهای امنیتی و نظامی به برخی معترضان که از جمع انبوه معترضان جدا بوده‌اند، شلیک کرده و در جنایتی عجیب جسد آنها را به اطراف شهر منتقل و در آنجا انداخته اند که صبح روز بعد پیکر چندین نفر از آنها توسط مردم محلی پیدا شدند.

لازم به ذکر است که نیروهای امنیتی از روی ساختمان فرمانداری که از قبل مستقر شده بودند به ‌سوی مردم معترض به جمهوری اسلامی در داخل خیابان‌ها با گلوله جنگی تیراندازی مستقیم کردند.

به گزارش رسانک، امروز ١ خرداد ماه ١۴٠٣، سالگرد تولد شهید “علی کرد کلاهوری (مرادزهی)”، است که در تیراندازی‌های مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ١٣ آبان ماه ١۴٠١ و روز “جمعه خونین خاش” به شهادت رسید.

علی در زمان شهادت مشغول شغل معلمی در روستای “بورتاگ” در دبستان ابتدایی “شهید محمود کمال زهی” واقع در شهرستان میرجاوه بود و همزمان در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه آزاد تحصیل می‌کرد.

او متولد سال ۱۳۷۶ بود و در سال ١٣٩٩ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه گرفته بود.

در جمعه خونین خاش نیروهای نظامی و امنیتی رژيم جمهوری اسلامی ایران به سمت معترضان بلوچ که خواستار رسیدگی به پرونده تجاوز فرمانده سابق نیروی انتظامی در شهرستان چابهار به یک دختر نوجوان و مجازات آمران و عاملان جنایت جمعه خونین زاهدان بودند، تیراندازی و ده‌ها نفر را کشته و زخمی کردند.

رسانک/ روز سه‌شنبه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۳، مادر شهید “امید صفرزایی” از کودکان جان باخته جمعه خونین زاهدان در حاشیه دیدار با مولوی عبدالحمید در مسجد مکی زاهدان گفت: “درخواست دارم که خون فرزندم پایمال نشود؛ فرزندم بیگناه بود؛ فرزند ۱۶ ساله ام هیچ گناهی نداشت؛ به ناحق فرزندم را کشتند، پسرم برای مسجد رفت و جنازه خونین او را برایم آوردند.”

“امید صفرزهی”، متولد ١۵ شهریور ماه ١٣٨۶، فرزند نعیم از منطقه حاشیه نشین شیرآباد زاهدان بود که چند هفته بعد از تولد شانزده سالگی اش در ٨ مهر ماه ١۴٠١، توسط نیروهای امنیتی و نظامی رژیم جمهوری اسلامی ایران به شهادت رسید.

او مدارک هویتی نداشت، پدر و مادرش هر دو بلوچ هستند ولی پدرش، علیرغم اینکه از طایفه صفرزهی است، مدارک هویتی نداشت.

امید علیرغم سن کمی که داشت کار برق کشی و سفال انجام می‌داد و کمک دست پدرش بود. او بنا به دلایلی از جمله فقر و نداشتن شناسنامه نتوانست بیشتر از کلاس ششم درس بخواند ولی با این وجود علاقه زیادی به زبان انگلیسی داشت و معنی بسیاری از کلمات رو به این زبان یاد گرفته بود.

پسر باهوشی بود بطوریکه حتی گاهی در خانواده، بزرگترها هم از او مشاوره می‌خواستند. او مانند بسیاری از بچه های دیگر آرزوهای زیادی در سر داشت.

در کودکی، دست هایش در یک حادثه بدلیل ریختن آب جوش سوخته بودند. خانواده او برای بهتر شدنش دو بار هزینه کردند و عمل جراحی بر روی دستانش انجام شد ولی بی فایده بود. آخرین عمل او حدود دو سال پیش از شهادت انجام شده بود.

به گزارش رسانک، امروز سه‌شنبه ٧ فروردین ماه ۱۴۰۳،  مجروحین و خانواده های شهدای جمعه های خونین زاهدان و خاش با مولوی عبدالحمید دیدار و ضیافت افطاری را با وی صرف کردند.

گفتنی است که در این دیدار مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی سخنرانی کرد و به مقام و منزلت کشته شدگان اشاره داشت و گفت که این شهدا متضرر نشدند، بلکه آنان که با قلم و زبان دستور به چنین جنایتی دادند، متضرر شدند.

به گزارش رسانک، ویدئوی دریافتی نشان می‌دهد که شماری از مسافران نوروزی که به زاهدان آمده‌اند به دیدار مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی، امام جمعه محبوب و مردمی زاهدان رفته و با وی دیدار کردند.

مولوی عبدالحمید در طول بیش از یکسال اخیر و خصوصا بعد از جنایت جمعه خونین زاهدان در کنار مردم بلوچستان و ایران ایستاده و صدای مردم بوده است.

وی علیرغم اینکه از طرف نهادهای امنیتی و رسانه‌ها و مسئولان حکومتی تحت فشار و اتهامات بی اساس گوناگون بوده ولی بارها در تریبون های نماز جمعه بارها از حقوق انسانی مردم ایران دفاع کرده و از رژیم جمهوری اسلامی ایران به شدت انتقاد کرده و خواستار آزادی زندانیان سیاسی شده است.

رسانک/ امروز پنجشنبه ٢ فروردین ماه ١۴٠٣، روز تولد شهید “جلیل رخشانی⁩” با اسم شناسنامه ای (خلیل قنبرزهی تنها) فرزند علی گور می‌باشد.

جلیل متولد ۲ فروردین ۱۳۷۶ است که در جمعه خونین دزاپ (زاهدان) در روز ۸ مهر ماه ۱۴۰۱، پس از تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران جان خود را از دست داد.

در روز جمعه خونین زاهدان بدنبال تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی به سمت مردم معترض به تجاوز یک کودک پانزده ساله بلوچ توسط “ابراهیم کوچکزایی”، فرمانده وقت نیروی انتظامی شهرستان چابهار صدها نفر کشته و زخمی شدند.