به گزارش رسانک، روز یکشنبه ٢۵ اردیبهشت ماه ١۴٠١، مراسم بزرگداشت دکتر حبیب الله ملک در لندن با حضور جمع کثیری از اقشار مختلف از جمله بلوچ های بریتانیا؛ اروپا و کشورهای اسکاندیناوی برگزار شد.

در این مراسم افراد زیادی در وصف ویژگی ها و خصوصیات بی نظیر و خوب و مردمی دکتر حبیب الله ملک صحبت کردند.

از جمله سخنرانان این بزرگداشت افراد زیر بودند:

فرزند دکتر حبیب الله ملک, محمد امین میرلاشاری, جمشید امیری, ناصر بلیده ای, کریم باشنده, منیره شیرانی, میجر مجید, دریا ملک, هانی بارکزهی (دختر مرحوم اکبر بارکزهی), عبدالستار دوشوکی, رضا حسین بر, رستم میرلاشاری, رحیم بندویی, علی مبارکی, عظیم شیرانی, عبدالله سیاهویی (بلوچ), اسماعیل امیری, عبدالقیوم بلوچ (پیام طیف چپ), عزیز دادیار, لکهولیان (انجمن سندی های بریتانیا), نصیر دشتی و…

دکتر ملک جزو اولین نسل تحصیل کردگان بلوچ و قبل از انقلاب ۵٧، صاحب داروخانه ملک و رئیس بخش بیمارستان دزاپ بود و بعد از انقلاب نیز اولین مدیر کل بلوچ بهداری استان بلوچستان و سیستان بود.

وی در تاریخ ٨ فروردین ماه ۱۴۰۱، پس از یک دوره بیماری در لندن درگذشت. 

عملکردِ نخبگان و دانش آموختگان یا طبقه بروکرات جامعه همیشه در مواجهه با عامه مردم و ایفای نقش هدایت گرانه شان مورد انتقاد بوده است. 

اینکه یک نخبه فکری و علمی در ارتباط با جامعه ای که در آن زیست می کند کمترین تاثیر گذاری اجتماعی را دارد. 

در کلیپی که مشاهده می کنید ؛ جناب دکتر عظیم شه بخش، از نخبگان فکری و علمی بلوچستان در مراسم پرسه مرحوم دکتر ملک در خصوص نقش و جایگاه نسل پیشرو و دانش آموخته سخن می گوید و در کنار آن به معرفی نیروی انسانی و الگوهای عملی همفکرانش می پردازد. 

مکانی که ایشان به ایراد سخن پرداخته گویا یک مسجد است. 

در بلوچستان غالبا طیف مذهبی و روحانیون میدان دار خطابه و وعظ در چنین مراسماتی هستند؛ اما اخیرا شاهد حضور و میدان داری نخبگان فکری یا بقول معروف روشنفکران در چنین مراسماتی هستیم. حضوری که می تواند فرصت خوبی برای بیان دغدغه ها و معرفی الگوهای عملی باشد.

گرچه نمی توان موضوع طرح شده یعنی نقش و تاثیر نخبگان بر عامه مردم را در سطح یک سخنرانی و خطابه آنهم در مراسم پرسه تقلیل داد.

قبول دارم که اعلاترین سطح کارکرد اجتماعی این قشر می تواند در نهادسازی مدنی و هدایت فکری، سیاسی و اجتماعی نمود پیدا کند؛ منتهی باید پذیرفت که فرصت سخن گفتن و برقراری ارتباط به این شکل، یکی از ابزارهای مغفول مانده از طرف جامعه علمی و فکری بلوچستان بوده و هنوز در نحوه برقراری ارتباط با بخش عام جامعه و سخن گفتن به زبان آنها یکی از چالش های دست و پا گیر این گروه بوده است.

اما در نقطه مقابل طیف مذهبی و روحانیت را داریم که از ظرفیت های خود برای نهادسازی و ارتباط گیری بهره برده است. حضوری پررنگ و گاها در تنش و اصطکاک با گروه مورد بحث. 

حقیقت آنست که جمعی می تواند بیشترین کارکرد اجتماعی و فکری را داشته باشد که بتواند ارتباط مستمر و نهادسازی درست را در جامعه داشته باشد. 

با توجه به تغییرات اجتماعی و فرهنگی و ظهور ابزارهای جدید ارتباط گیری نخبگان می توانند حضوری چشمگیر و تاثیرگذارتر داشته باشند.

نسل جدید زبان و فهم مشترکی با طبقه تحصیلکرده و روشنفکر دارد. این ظرفیت را باید قدر دانست و از آن بهره برد.

(متن از یونس زین الدینی)