به گزارش رسانک، روز چهارشنبه ۶ آبان‌ماه ۱۴۰۵، بقایای پیکر سامیه نمردی، زن بلوچ، پس از ۴ هفته بی‌خبری در اطراف روستای کنارجو از توابع شهرستان سیریک کشف شد. این زن از ۱۰ مهرماه مفقود شده بود.

هویت این شهروند زن، «سامیه نمردی»، ۳۲ ساله و مادر یک دختر ۱۱ ساله عنوان شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، متهم ۴۱ ساله که از آشنایان این زن بوده، شامگاه ۵ آبان‌ماه به قتل او به دلیل اختلافات مالی اعتراف کرده است. وی در اعترافات خود گفته است که سامیه را خفه کرده، سپس جسد او را در باغی در روستای کنارجو سوزانده و بقایای آن را در بیابان‌های اطراف پراکنده کرده است.

خودروی پژو پارس سفیدرنگ متعلق به سامیه نیز در روزهای نخست ناپدید شدن او، در حالی که کاملاً سوخته بود، کشف شده بود. این پرونده پس از اعتراف متهم و کشف بقایای پیکر، وارد مراحل بعدی رسیدگی قضایی شده است.

The post کشف پیکر سامیه نمردی پس از چهار هفته؛ متهم به قتل و سوزاندن جسد اعتراف کرد first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، روز یکشنبه ۳ آبان‌ماه ۱۴۰۵، نیروهایی از آگاهی و یگان امداد در شهرستان رودبار جنوب (اسلام‌آباد)، بدون ارائه حکم قضایی به یک منزل مسکونی یورش برده و ضمن ضرب‌وشتم زنان حاضر در خانه و تیراندازی در حیاط، صاحب‌خانه را بازداشت کردند.

بر اساس اطلاعات دریافتی رسانک، مأموران با هدف توقیف یک دستگاه خودروی سوختبر وارد منزل شده‌اند. صاحب‌خانه که «زرقام» نام دارد، پس از اعتراض به ورود مأموران به حریم خصوصی خانه و آنچه تلاش برای اخاذی عنوان شده است، با برخورد خشونت‌آمیز نیروها مواجه شد.

به گفته شاهدان عینی و مردم محلی، وحید لورگی، رئیس یگان امداد، به همراه دو مأمور دیگر به نام‌های دهقان و حسین‌زاده در این عملیات حضور داشته‌اند و زنان حاضر در منزل را مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند. در جریان این حمله، همسر صاحب‌خانه نیز دچار جراحت و مصدومیت شده است.

مأموران همچنین با تیراندازی در حیاط منزل موجب ایجاد رعب و وحشت شده و لاستیک خودروی سوختبر را هدف گلوله قرار داده‌اند. در ادامه، زرغام به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و بازداشت شده است. تاکنون اطلاعاتی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی و سرنوشت او منتشر نشده است.

این حادثه در ادامه گزارش‌های منتشرشده درباره برخوردهای خشونت‌آمیز نیروهای نظامی و انتظامی با شهروندان و سوختبران در رودبار جنوب رخ داده است. ورود به حریم خصوصی شهروندان بدون ارائه حکم قضایی، ضرب‌وشتم زنان و بازداشت صاحب‌خانه پس از اعتراض به عملکرد مأموران، نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق شهروندی، امنیت شخصی و منع بازداشت خودسرانه ایجاد کرده است.

تاکنون گزارشی از پاسخ‌گویی مسئولان مربوطه درباره این حادثه و وضعیت صاحب‌خانه بازداشت‌شده منتشر نشده است.

The post یورش نیروهای نظامی به خانه‌ای در رودبار جنوب؛ ضرب‌وشتم زنان و بازداشت خشونت‌آمیز صاحب‌خانه first appeared on رسانک نیوز.

(هشدار: مشاهده تصویر ممکن است برای برخی آزاردهنده باشد.)

به گزارش رسانک، روز یکشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵، «چنال آسوبار»، زن بلوچ اهل منطقه باهوکلات از توابع شهرستان دشتیاری در حوزه چابهار، هنگام مراجعه به منبع آب برای تأمین آب موردنیاز خود، مورد حمله گاندو (تمساح پوزه‌کوتاه) قرار گرفت و دست چپ خود را از دست داد. وی پس از انتقال به مراکز درمانی، به دلیل نیاز به امکانات تخصصی‌تر به استان کرمان منتقل شد و اکنون در یکی از بیمارستان‌های این استان بستری است.

این حادثه تلخ، بار دیگر فاجعه محرومیت مردم دشتیاری از دسترسی به آب آشامیدنی سالم و شبکه لوله‌کشی را آشکار کرده است؛ محرومیتی که ساکنان روستاهای منطقه را ناچار می‌کند برای تأمین ابتدایی‌ترین نیاز زندگی خود به هوتگ‌ها و منابع آب روباز مراجعه کنند؛ منابعی که به‌طور مشترک مورد استفاده انسان و حیوانات قرار دارند و برخی از آن‌ها زیستگاه گاندو، گونه بومی و ارزشمند تمساح پوزه‌کوتاه، هستند. در سال‌های گذشته نیز حمله گاندو به زنان و کودکان بلوچ در این منطقه، به قطع عضو و مرگ شهروندان منجر شده است.

در حالی مردم روستاهای دشتیاری برای دسترسی به آب آشامیدنی سالم با چنین خطراتی روبه‌رو هستند که بر اساس اطلاعات و گزارش‌های مطرح‌شده درباره مدیریت منابع آبی منطقه، بخش‌هایی از منابع و ظرفیت‌های آبی سدهای دشتیاری در اختیار شرکت ماهان، وابسته به سپاه پاسداران، قرار گرفته است. این وضعیت، پرسش جدی درباره اولویت‌های مدیریت منابع آب در بلوچستان ایجاد می‌کند: چگونه منابع آبی منطقه وجود دارند، اما مردم بومی برای تأمین آب آشامیدنی خود همچنان ناچارند جانشان را به خطر بیندازند؟

این فاجعه تنها نتیجه نبود آب لوله‌کشی نیست؛ بلکه نمادی از پیامدهای ساختار متمرکز و تبعیض‌آمیز اداره بلوچستان است. هنگامی که تصمیم‌گیری درباره منابع آب، زمین، معادن، زیرساخت‌ها و اعتبارات منطقه در ساختارهای متمرکز و دور از نظارت مستقیم مردم محلی انجام می‌شود، نیازهای اساسی ساکنان بلوچ در حاشیه قرار می‌گیرد. حاصل این سیاست‌ها را می‌توان در محرومیت از آب آشامیدنی سالم، کمبود امکانات درمانی، ضعف زیرساخت‌های جاده‌ای، مشکلات آموزشی، بیکاری گسترده و بهره‌برداری از منابع طبیعی بدون برخورداری متناسب مردم بومی از منافع آن‌ها مشاهده کرد.

انتقال چنال آسوبار از چابهار به کرمان برای ادامه درمان، خود نشان‌دهنده شکاف جدی در دسترسی به امکانات درمانی تخصصی است؛ همان‌گونه که مراجعه مردم به هوتگ‌ها برای تأمین آب، نشان‌دهنده ناکامی مدیریت منابع و زیرساخت‌های حیاتی در پاسخ‌گویی به ابتدایی‌ترین نیازهای ساکنان بلوچستان است. در چنین شرایطی، مردم نه‌تنها از امکانات و منابع کافی برخوردار نیستند، بلکه هزینه جانی و انسانی محرومیت‌هایی را می‌پردازند که مسئولیت رفع آن‌ها بر عهده نهادهای اداره‌کننده منطقه است.

از نگاه مردم بلوچ، پایان دادن به این وضعیت مستلزم تغییر بنیادین در شیوه اداره بلوچستان است؛ اداره‌ای که در آن مردم بلوچ و نخبگان بومی در جایگاه تصمیم‌گیرندگان اصلی درباره سرزمین، منابع، بودجه و آینده خود قرار داشته باشند. مدیریت محلی و پاسخ‌گو، با مشارکت واقعی مردم و نخبگان بلوچ، می‌تواند اولویت‌های منطقه را بر اساس نیازهای واقعی ساکنان تعیین کند و بهره‌برداری از منابع را در خدمت رفاه عمومی، توسعه زیرساخت‌ها و حفظ محیط‌زیست قرار دهد.

محرومیت دشتیاری از آب آشامیدنی سالم، مسئله‌ای محدود به یک روستا یا یک شهرستان نیست؛ این وضعیت بخشی از بحران گسترده توسعه و توزیع ناعادلانه امکانات در بلوچستان است. مطالبه آب سالم، درمان مناسب، آموزش، اشتغال و اختیار مردم در اداره سرزمین خود، مطالبه‌ای مشترک برای حفظ کرامت انسانی و پایان دادن به محرومیت‌های ساختاری است.

هیچ جامعه‌ای نباید برای دسترسی به آب آشامیدنی مجبور باشد جان زنان و کودکان خود را به خطر بیندازد. مردم بلوچستان حق دارند بر منابع سرزمین خود نظارت داشته باشند و در اداره امور منطقه و تعیین سرنوشت خویش نقش اصلی ایفا کنند.

The post دشتیاری؛ دست یک زن بلوچ پس از حمله گاندو در بیمارستان قطع شد first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، امروز پنجشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵، در پی افزایش حملات مسلحانه علیه نیروهای نظامی در بلوچستان طی هفته‌های اخیر، کشته شدن دو فرمانده زن نظامی، «نصرت افتخاری» و «افسانه عقیلا» به موضوعی برای تبلیغات رسانه‌های حکومتی و تلاش برای وادار کردن افراد کوچه و بازار به صدور بیانیه‌های محکومیت تبدیل شده است. در این موضع‌گیری‌ها، با تأکید بر حرمت زنان در جامعه بلوچ، تلاش می‌شود حملات مسلحانه از منظر جایگاه زنان در فرهنگ بلوچ زیر سؤال برده شود؛ رویکردی که در برابر خشونت نیروهای حکومتی علیه زنان بلوچ، به همین اندازه دیده نشده است.

«نصرت افتخاری»، معاون فرهنگی‌ـ‌اجتماعی فرماندهی انتظامی استان، روز ۱۷ مهرماه ۱۴۰۵ در حمله مسلحانه چشمه‌زیارت زاهدان کشته شد؛ حمله‌ای که جبهه مبارزین مردمی مسئولیت آن را بر عهده گرفت. همچنین «افسانه عقیلا»، فرمانده سپاه در حوزه بسیج افضل مهرستان، روز ۲۲ مهرماه در تیراندازی افراد مسلح کشته شد. این رویدادها در چارچوب درگیری‌های مسلحانه رخ داده‌اند، اما بازتاب تبلیغاتی آنها در حالی است که موارد خشونت علیه زنان غیرنظامی بلوچ، از جمله ضرب‌وشتم و هتک حرمت آنان توسط نیروهای نظامی، با چنین واکنش‌هایی روبه‌رو نشده است.

روز ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵، نیروهای نظامی و عوامل مرتبط با معدن طلای تفتان به تجمع اعتراضی زنان بلوچ در روستای سرسیاه یورش بردند و آنان را مورد ضرب‌وجرح، توهین و تهدید قرار دادند. در جریان این برخورد، «بی‌بی‌نور ریگی کوته»، زن ۵۵ ساله بلوچ، از ناحیه سر مجروح شد. یک روز بعد، در ۲۷ خردادماه، یورش نیروهای انتظامی به تجمع مردم روستای پشموکی فاریاب در اعتراض به نحوه واگذاری معدن کرومیت، به مجروح شدن دستکم هفت زن بلوچ و بازداشت شش شهروند، از جمله سه زن، انجامید. در این دو مورد، زنان برای طرح مطالبات مدنی و دفاع از حقوق و معیشت مردم منطقه تجمع کرده بودند، اما با خشونت نیروهای نظامی و حکومتی مواجه شدند.

این تقابل، دوگانگی رویکرد تبلیغاتی جمهوری اسلامی ایران را آشکار می‌کند؛ هنگامی که زنان وابسته به ساختارهای نظامی در حملات مسلحانه کشته می‌شوند، حرمت زنان بلوچ به محور محکومیت و بسیج افکار عمومی تبدیل می‌شود؛ اما هنگامی که زنان بلوچ در اعتراض‌های مدنی هدف ضرب‌وشتم، توهین و بازداشت قرار می‌گیرند، نه‌تنها همان حساسیت در مواضع رسمی و رسانه‌های حکومتی دیده نمی‌شود، بلکه تلاش می‌شود حرکت حق‌طلبانه زنان بلوچ محکوم شود و در چنین شرایطی، تأکید بر ارزش‌های فرهنگی جامعه بلوچ، بجای دفاع فراگیر از حقوق زنان، کارکردی گزینشی و سیاسی پیدا می‌کند.

کرامت زنان را نمی‌توان بر اساس وابستگی سازمانی یا سیاسی آنان سنجید. اگر حرمت زن در بلوچستان یک اصل است، این اصل باید زنان معترضی را نیز دربر بگیرد که در برابر نیروهای نظامی ایستاده‌اند تا از آب، زمین، معیشت و حقوق جامعه خود دفاع کنند. نادیده گرفتن خشونت علیه این زنان، در کنار برجسته‌سازی کشته شدن زنان نظامی نشان می‌دهد که مسئله صرفاً دفاع از حقوق زنان نیست، بلکه نحوه استفاده سیاسی از این موضوع نیز اهمیت دارد.

The post حرمت زنان در تبلیغات حکومتی؛ سکوت در برابر خشونت نیروهای نظامی علیه زنان بلوچ first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵، افراد مسلح فرمانده نظامی حوزه بسیج افضل شهرستان مهرستان را مورد هدف تیراندازی قرار داده که وی با اصابت گلوله جان خود را از دست داده است.

هویت این فرمانده نظامی سپاه؛ «افسانه عقیلا» اهل شهرستان زابل عنوان شده است.

همچنین در یک حمله مسلحانه دیگر به خودروی نیروهای نظامی در شهرستان مهرستان یک نیروی نظامی کشته و سه تن دیگر مجروح شده بودند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، هیچ گروهی مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته است. این در حالی است که طی روزهای اخیر، حملات متعددی علیه نیروهای نظامی در نقاط مختلف بلوچستان، از جمله تفتان، زاهدان و چابهار انجام شده که جبهه مبارزین مردمی مسئولیت شماری از آنها را بر عهده گرفته است.

The post کشته شدن فرمانده بسیج حوزه افضل مهرستان در پی تیراندازی افراد مسلح در مهرستان first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵، یک زن جوان بلوچ که روز گذشته ۱۸ مهرماه در یکی از خیابان‌های سراوان توسط افراد ناشناس به آتش کشیده شده بود، پس از گذشت حدود ۲۴ ساعت در بیمارستان رازی این شهر بر اثر شدت جراحات ناشی از سوختگی جان خود را از دست داد.

هویت این زن جوان بلوچ، «مهسا بزرگزاده»، فرزند عبدالصمد، دارای یک فرزند و اهل سراوان عنوان شده که پیشتر از همسرش جدا شده و به همراه مادرش زندگی می‌کرد.

بر اساس این گزارش، حوالی ظهر روز گذشته، افراد ناشناس که سرنشینان یک خودروی پژو ۴۰۵ بودند، در خیابان حمزه، واقع در منطقه عبداللهی سراوان، با ریختن بنزین این زن جوان را به آتش کشیده و پس از رها کردن او در خیابان، از محل متواری شده‌اند.

منابع می‌گویند چند کارگر ساختمانی که در نزدیکی محل حادثه مشغول کار بوده‌اند، این صحنه را مشاهده کرده‌اند. مهسا بزرگزاده پس از وقوع حادثه با سوختگی شدید به بیمارستان رازی سراوان منتقل شد، اما صبح امروز در پی شدت جراحات جان خود را از دست داد.

تا زمان تنظیم این گزارش، هویت عاملان این حادثه و انگیزه آنان مشخص نشده است.

لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۵، در مجموع ۲۳ مورد مرگ یا جراحت زنان مستندسازی شده که از این میان، ۲۱ نفر جان باخته‌اند و ۲ نفر مجروح شده‌اند. از میان زنان جان‌باخته، ۱۰ نفر توسط نزدیکان خود، از جمله همسر یا اعضای خانواده، کشته شده‌اند. افزون بر این، یک زن نیز در نتیجه تیراندازی توسط یکی از نزدیکانش مجروح شده است. در این دوره، ۸ مورد مرگ ناشی از قصور پزشکی ثبت شده و یک زن بر اثر فشار کاری جان خود را از دست داده است. همچنین یک مورد مرگ در اثر گزیدگی مار و یک مورد تیراندازی ناخواسته نیز گزارش شده است که در جریان آن یک زن کشته و یک زن دیگر مجروح شده است.

The post جان‌باختن یک زن جوان بلوچ پس از آتش زدن توسط افراد ناشناس در سراوان first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، امروز یکشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵، با گذشت ۹ روز از مفقود شدن «سامیه نمردی»، شهروند ساکن روستای کنارجو از توابع شهرستان سیریک در استان هرمزگان، همچنان هیچ اطلاعی از سرنوشت وی در دست نیست. خانواده این شهروند می‌گویند با وجود تشکیل پرونده و اطلاع‌رسانی به اداره آگاهی، نهادهای نظامی و مراجع قضایی، تاکنون اقدام مؤثری برای پیگیری پرونده و یافتن او انجام نشده و بی‌توجهی مسئولان به این موضوع، نگرانی خانواده را افزایش داده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، سامیه نمردی روز جمعه ۱۰ مهرماه، حدود ساعت ۷ صبح، با خودروی پژو پارس سفیدرنگ از منزل خارج شده و پس از آن به تماس‌های مکرر خانواده پاسخ نداده است. وی حدود ساعت ۱۱ صبح در پیامی اعلام کرده که نزدیک خانه است، اما کمی بعد در پیامی دیگر نوشته که به دلیل داشتن کار، دیرتر بازمی‌گردد و پس از آن دیگر خبری از او به دست نیامده است.

به گفته خانواده، حدود ساعت ۲ بامداد روز بعد، خودروی وی در نزدیکی روستای کنارجو در حالی مشاهده شده که در آتش سوخته بود؛ با این حال، اثری از سامیه در داخل خودرو وجود نداشته است. با گذشت چندین روز از این حادثه، سرنوشت وی همچنان نامعلوم است و هیچ اطلاعاتی درباره محل حضور یا وضعیت او به دست نیامده است.

خانواده سامیه نمردی از شهروندان خواسته‌اند در صورت مشاهده مورد مشکوک یا داشتن هرگونه اطلاعات و سرنخ درباره محل حضور یا سرنوشت وی، از طریق شماره‌های ۰۹۳۳۸۲۱۷۴۲۷ و ۰۹۱۷۹۶۵۹۰۳۸ اطلاع‌رسانی کنند و می‌گویند همچنان چشم‌انتظار بازگشت او هستند.

The post تداوم بی‌خبری از «سامیه نمردی» پس از ۹ روز؛ بی‌تفاوتی مسئولان در پیگیری پرونده مفقودی first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، روز سه‌شنبه ۱۴ مهرماه ۱۴۰۵، یک زن در شهر گروگ از توابع شهرستان سیریک، در پی حمله پسرش با سلاح سرد جان خود را از دست داد. این حادثه پس از آن رخ داده که پسر این زن، حدود ۳۰ ساله، به منزل بازگشته و میان او و مادرش درگیری ایجاد شده است.

هویت متهم این حادثه از سوی منابع «م.جوهری»، حدود ۳۰ ساله عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، در جریان این درگیری، وی با استفاده از سلاح سرد به مادرش حمله کرده و این زن از ناحیه گردن به‌شدت مجروح شده و جان خود را از دست داده است. پس از وقوع حادثه و اطلاع همسایه‌ها، موضوع به نیروهای نظامی اطلاع داده شده و پیکر این زن برای انجام اقدامات قانونی به پزشکی قانونی منتقل شده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، جزئیات بیشتری درباره انگیزه این درگیری، وضعیت متهم و نحوه بازداشت احتمالی وی در دسترس نیست و اظهارنظر رسمی مقام‌های انتظامی و قضایی درباره این حادثه نیز منتشر نشده است.

The post کشته شدن یک زن در پی حمله پسرش در شهرستان سیریک first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک، امروز شنبه ۴ مهرماه ۱۴۰۵، کنفرانس «بحران حقوق بشر در ایران؛ از اصول مشترک تا اقدام مشترک» به همت سازمان حقوق بشر ایران در شهر اسلو، پایتخت نروژ، با حضور نمایندگان جریان‌های سیاسی و فعالان حقوق بشری برگزار شد. ناصر بلیده‌ای، دبیرکل حزب مردم بلوچستان، در این نشست بر ضرورت تمرکز جریان‌های سیاسی بر اصول مشترک حقوق بشری و تبدیل این توافق‌ها به اقدامات مشخص و عملی تأکید کرد.

بلیده‌ای با اشاره به امضای اصول مشترک حقوق بشری از سوی شماری از جریان‌های سیاسی، این اقدام را گامی در جهت همکاری میان نیروهای مختلف دانست و گفت احزاب می‌توانند به جای تمرکز صرف بر برنامه‌های حزبی، حقوق بشر را به عنوان مبنایی مشترک برای همکاری قرار دهند. او تأکید کرد این همکاری نباید صرفاً به برگزاری نشست، گفت‌وگو و اظهارنظرهای رسانه‌ای محدود شود.

نماینده حزب مردم بلوچستان با اشاره به سالگرد کشته‌شدن ژینا امینی و «جمعه خونین زاهدان»، گفت تبعیض و سرکوب در ایران اشکال مختلفی دارد و پرداختن به حقوق بشر باید حقوق فردی و جمعی را همزمان دربرگیرد. به گفته او، نمی‌توان تبعیض جنسیتی یا ملی را تنها با تأکید بر مفهوم کلی انسان برطرف کرد، زیرا افراد و گروه‌ها به دلیل جنسیت، هویت ملی و دیگر ویژگی‌های خود با اشکال مشخصی از تبعیض مواجه هستند.

بلیده‌ای جنبش «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضات بلوچستان را از جمله حرکت‌هایی علیه تبعیض و دیکتاتوری توصیف کرد و گفت آزادی و برابری باید بر نوع نظام سیاسی اولویت داشته باشد. او همچنین تأکید کرد جریان‌های سیاسی باید در مقاطعی برنامه‌ها و منافع حزبی خود را کنار گذاشته و بر خواسته‌های فوری مردم تمرکز کنند.

وی گفت: «بر اساس یک سری اصول مشترک باید یک سری اقدام مشترک انجام بدهیم» و افزود اقدامات قابل اجرا باید بر اساس ظرفیت‌های موجود مشخص شوند تا نتیجه نشست‌ها در عمل نیز دیده شود و با گذشت زمان به فراموشی سپرده نشود. بلیده‌ای همچنین گفت: «فعلا فکر می‌کنم زمانی است که ما باید برنامه‌های سیاسی‌مان را هم توی فریزر بگذاریم تا یک مدتی.»

دبیرکل حزب مردم بلوچستان اعلام کرد این حزب برای همکاری با دیگر جریان‌ها در زمینه حقوق بشر و همچنین موضوعاتی از جمله مشکلات اقتصادی، محیط زیستی و سرکوب در ایران آمادگی دارد. او در پایان ابراز امیدواری کرد قانون اساسی آینده ایران با مشارکت نهادهای حقوق بشری و بر پایه اصول حقوق بشر تدوین شود و معیار افتخار، برخورداری از یک «قرارداد اجتماعی مناسب» باشد.

The post ناصر بلیده‌ای: جریان‌های سیاسی باید بر اصول مشترک حقوق بشری و اقدام مشترک تمرکز کنند first appeared on رسانک نیوز.

به گزارش رسانک به نقل از هرانا، امروز جمعه ۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵، نسیمه اسلام‌زهی، زندانی امنیتی سنی‌مذهب بلوچ و محبوس در زندان اوین، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۲۵ سال حبس محکوم شده است.

بر اساس حکمی که اوایل هفته جاری به خانم اسلام‌زهی ابلاغ شده، وی از بابت اتهام «معاونت در جرم بغی» به ۲۵ سال حبس محکوم شده است. همسر او، ارسلان شیخی و آمانج کاروانچی، دیگر متهم این پرونده، پیشتر از بابت اتهام «بغی از طریق عضویت در گروه داعش» به اعدام محکوم شده و احکام اعدام آنان نیز اجرا شده است.

به گفته یک منبع مطلع، نسیمه اسلام‌زهی طی روند رسیدگی به پرونده خود در سه جلسه دادگاه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران حاضر شده و تمامی اتهامات مطرح‌شده علیه خود را رد کرده است. او تاکید کرده که عضو هیچ گروهی نبوده و با هیچ گروهی نیز همکاری نداشته است. این منبع همچنین گفته است که طی این مدت وکلای مختلفی برای پذیرش وکالت وی مراجعه کرده‌اند، اما شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب از پذیرش آنان خودداری کرده و رسیدگی به پرونده با حضور وکیل تسخیری انجام شده است.

پیشتر برخی رسانه‌های رسمی داخلی ایران از صدور حکم اعدام برای نسیمه اسلام‌زهی و دو متهم دیگر این پرونده خبر داده بودند. با این حال، بر اساس حکم اخیر، وی از بابت اتهام «معاونت در جرم بغی» به ۲۵ سال حبس محکوم شده است. خانم اسلام‌زهی پیشتر نیز در بخش دیگری از پرونده خود توسط دادگاه کیفری به سه سال و شش ماه حبس محکوم شده بود.

نسیمه اسلام‌زهی در شهریورماه ۱۴۰۲ به همراه همسرش ارسلان شیخی بازداشت شد. این زوج در مرحله دادسرا با ظن عضویت در گروه ستیزه‌جوی داعش تفهیم اتهام شدند. به گفته یک منبع مطلع، نسیمه اسلام‌زهی صرفاً همسر ارسلان شیخی بوده و زمانی که نیروهای امنیتی برای بازداشت همسرش به منزل آنها مراجعه کردند، او نیز در محل حضور داشته و بازداشت شده است.

نسیمه اسلام‌زهی، حدوداً ۴۲ ساله و مادر دو دختر است. عایشه، دختر این زوج که هنگام بازداشت حدود دو سال داشت، در زمان بازداشت از مادرش جدا شد و به خانواده اعلام شد که این کودک به بهزیستی منتقل شده است. خانواده نسیمه اسلام‌زهی پس از پیگیری موفق شدند حضانت عایشه را بر عهده بگیرند.

در اوایل اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، نسیمه اسلام‌زهی دومین فرزند خود، تسنیم، را در زندان اوین به دنیا آورد. این مادر و نوزاد پس از تولد به مدت ۴۰ روز در یک سلول انفرادی با شرایط نامناسب، فاقد تهویه مناسب و نور کافی نگهداری شدند و سپس به بند قرنطینه زندان اوین انتقال یافتند.

The post محکومیت «نسیمه اسلام‌زهی»، زن بلوچ محبوس در اوین به ۲۵ سال حبس first appeared on رسانک نیوز.