به گزارش رسانک، امروز پنجشنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵، «داود شهرکی»، مدیرکل صنعت، معدن و تجارت سیستان و بلوچستان خبر داده که «۸۴ درصد ذخایر مس کشور و بخش قابل توجهی از طلای ایران که حدود ۴۰ درصد است، در این استان قرار دارد»، موضوعی که همزمان گزارش‌هایی از برخورد نیروهای نظامی با شهروندان بلوچ در شهرستان‌های تفتان و فاریاب منتشر شده است؛ برخوردهایی که در جریان اعتراض مردم به استخراج معادن، تخریب محیط‌زیست و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی فعالیت‌های معدنی صورت گرفته و به مجروح و بازداشت شدن شماری از شهروندان انجامیده است.

داود شهرکی در نشست شورای معادن استان اظهار داشته است: «از مجموع ۱۵۰ میلیون تن ذخیره قطعی مس کشف‌شده در کشور، ۱۲۵ میلیون تن آن در سیستان و بلوچستان قرار دارد که معادل ۸۴ درصد کل ذخایر مس کشف‌شده کشور است.» وی همچنین افزوده است: «از مجموع ۲۴ تن طلای کشف‌شده در کشور، ۹ تن مربوط به این استان است که سهمی نزدیک به ۴۰ درصد را نشان می‌دهد. مجموع ذخایر قطعی کشف‌شده کشور در سال ۱۴۰۴ حدود ۹۰۰ میلیون تن بوده و سهم سیستان و بلوچستان از این میزان، ۱۴۵ میلیون تن معادل ۱۷ درصد کل ذخایر کشور است.» به گفته وی، «در سال گذشته با صدور ۲۵ فقره گواهی کشف و ثبت ۱۴۵ میلیون تن ذخیره، استان رتبه ششم کشور را کسب کرده و از نظر تعداد پروانه‌های اکتشاف نیز در جایگاه چهارم قرار گرفته است» و همچنین «بیش از ۱۴۴ هزار متر حفاری اکتشافی در استان انجام شده است.»

این اظهارات در حالی مطرح شده که گزارش‌ها از شامگاه ۲۷ خرداد و روز ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ حاکی است که نیروهای نظامی در شهرستان‌های تفتان و فاریاب به تجمعات اعتراضی شهروندان بلوچ یورش برده‌اند؛ تجمعاتی که در اعتراض به استخراج بی‌رویه معادن، تخریب منابع طبیعی و نبود سهم عادلانه مردم بومی از ثروت‌های استخراج‌شده شکل گرفته بود. در جریان این برخوردها دستکم هشت زن مجروح شده‌اند، سه زن و سه مرد بازداشت شده‌اند و فضای امنیتی در برخی مناطق ایجاد شده است.

در شرایطی که بخش بزرگی از ثروت‌های معدنی کشور از بلوچستان استخراج می‌شود، این منطقه همچنان در میان فقیرترین و کم‌توسعه‌یافته‌ترین مناطق قرار دارد؛ وضعیتی که شکاف میان «استخراج ثروت» و «زندگی مردم بومی» را آشکارتر کرده و همزمان با برخوردهای امنیتی با معترضان، به یک بحران اجتماعی و زیست‌محیطی عمیق تبدیل شده است.

به گزارش رسانک، امروز پنجشنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵، تحصن رهبران سازمان «بلوچ یکجهتی» (کمیته همبستگی بلوچ، BYC) در زندان هُدا شهر کویته برای ششمین روز متوالی در اعتراض به برگزاری دادگاه‌های غیرحضوری و مجازی ادامه دارد. این رهبران شش روز پیش در ۲۲ خرداد‌ماه در داخل زندان در واکنش به روند رسیدگی قضایی و برگزاری دادگاه‌های غیرحضوری و بصورت آنلاین، تحصن خود را آغاز کرده و اعلام کرده‌اند تا زمان تأمین حق دادرسی علنی و حضور در دادگاه‌های باز، به اعتراض خود ادامه خواهند داد.

همزمان با این تحصن، سازمان همبستگی بلوچ با راه‌اندازی یک کارزار اعتراضی آنلاین سه‌روزه، نسبت به این روند قضایی اعتراض کرده است؛ کارزاری که در آن فعالان مدنی، سیاسی، دانشجویان، وکلا و مدافعان حقوق بشر دیدگاه‌های خود را در مخالفت با دادگاه‌های غیرحضوری و مجازی و آنچه نقض اصول دادرسی عادلانه عنوان می‌شود، بیان کرده‌اند.

این کمیته همچنین از مردم بلوچ، نهادهای مدنی و فعالان حقوق بشر خواسته است تا در برابر محدود شدن روند دادرسی علنی و استفاده از سازوکارهای غیرحضوری در پرونده‌های سیاسی و مدنی سکوت نکنند.

گفتنی است که بیش از چهارده ماه از بازداشت از رهبران و اعضای ارشد کمیته همبستگی بلوچ از جمله در این بیانیه نام بازداشت‌شدگان این سازمان از جمله «مهرنگ بلوچ»، «بیبرگ زهری»، «بیبو بلوچ»، «شاه‌جی صبغت‌الله» و «گلزادی بلوچ» می‌گذرد و با وجود این مدت طولانی، همچنان وضعیت حقوقی و قضایی آنان نامشخص و در حالت بلاتکلیفی قرار دارد.

به گزارش رسانک، روز گذشته ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای نظامی به زنان بلوچ معترض در مناطق سرسیاه تفتان و پشموکی فاریاب، مولوی «نصرالله بلوچ»، از فرماندهان گروه انصارالفرقان، از گروه‌های مسلح مخالف جمهوری اسلامی ایران، با انتشار پیامی نسبت به این رویدادها واکنش نشان داد.

وی در بخشی از پیام خود با اشاره به حوادث اخیر، برخورد با زنان معترض را محکوم کرده و اظهار داشته است: «زمان از نوشتن گذشته است؛ اکنون هنگام بیداری و عمل است» و همچنین تأکید کرده که «آنچه امروز بر سر ملت می‌گذرد، نتیجه سال‌ها غفلت، پراکندگی و بی‌تفاوتی است.»

مولوی نصرالله بلوچ در ادامه با اشاره به وقایع رخ‌داده در گونیچ، تفتان و فاریاب، این حوادث را نشانه تداوم فشارها علیه شهروندان بلوچ دانسته و خواستار افزایش همبستگی و آگاهی عمومی شده و در بخش دیگری از پیام خود گفته است: «امروز بیش از هر زمان دیگر به وحدت نیاز داریم؛ وحدتی که فراتر از تعصب‌های محدود، دل‌ها را گرد آرمان‌های بزرگ جمع کند» و افزوده است که جامعه برای عبور از مشکلات موجود نیازمند «بیداری، احساس مسئولیت و همبستگی» است.

این اظهارات درحالی مطرح می‌شود که شامگاه ۲۷ و روز ۲۸ خردادماه نیروهای نظامی به ترتیب در شهرستان‌های تفتان و فاریاب به زنان بلوچی که معترض به استخراج معادن طلا و کرومیت و همچنین تخریب محیط زیست و زندگی کشاورزی و دامداری ساکنان منطقه شده بودند، اعتراض داشتند ولی توسط نیروهای نظامی و امنیتی مورد هتک حرمت قرار گرفته و دستکم هشت زن مجروح و سه مرد و سه زن نیز بازداشت شده‌اند.

به گزارش رسانک، روز چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، مولوی عبدالغفار نقشبندی، از روحانیون مردمی بلوچ و از منتقدان جمهوری اسلامی ایران، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نسبت به گزارش‌های مربوط به اهانت و هتک حرمت زنان بلوچ در تفتان و فاریاب واکنش نشان داد.

وی در بخشی از پیام خود خطاب به زنان بلوچ نوشت: «مادر بلوچم، دست‌های کثیفی که به سوی ردای عفتت دراز شود، توسط فرزندان غیورتان بریده خواهد شد.» وی، همچنین در این پیام، وضعیت کنونی بلوچستان را مورد انتقاد قرار داده و نوشته است که سکوت در برابر آنچه «تصاحب سرزمین توسط اشغالگران» و «غارت منابعی همچون معادن طلا و کرومیت» عنوان شده، زمینه‌ساز رخدادهایی شده که امروز به گفته او به هتک حرمت زنان و مادران بلوچ انجامیده است.

این اظهارات درحالی مطرح می‌شود که شامگاه ۲۷ و روز ۲۸ خردادماه نیروهای نظامی به ترتیب در شهرستان‌های تفتان و فاریاب به زنان بلوچی که معترض به استخراج معادن طلا و کرومیت و همچنین تخریب محیط زیست و زندگی کشاورزی و دامداری ساکنان منطقه شده بودند، اعتراض داشتند ولی توسط نیروهای نظامی و امنیتی مورد هتک حرمت قرار گرفته و دستکم هشت زن مجروح و سه مرد و سه زن نیز بازداشت شده‌اند.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای نظامی به تجمع اعتراضی ساکنان روستای پشموکی از توابع شهرستان فاریاب در منطقه رودبارزمین  بلوچستان که دستکم هفت زن بلوچ مجروح و شش شهروند بلوچ، از جمله سه زن، بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند، فرمانده نظامیان هتاک و حمله‌کننده به زنان شناسایی شد.

هویت این فرمانده نیروهای انتظامی، سرهنگ «امین امیرمحمدی» می‌باشد که با ده‌ها نیروی نظامی دیگر به زنان معترض بلوچ حمله‌ور شده و ضمن اینکه دستور تیراندازی به نیروها داده، اقدام به ضرب‌وجرح و بازداشت سه زن، سه مرد و مجروح کردن ۷ زن دیگر نموده‌ است. امیرمحمدی از نیروهای پرنفوذ در منطقه فاریاب است که بسیاری از مردم او را با اخاذی از سوختبران و مردم بومی می‌شناسند.

گفتنی است که نیروهای نظامی حاضر در محل تجمع مردم بومی به‌ویژه زنان بلوچ، برخورد خشونت‌آمیز کرده و با استفاده از باتوم، مشت و لگد آنان را مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند. تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که زنان معترض در جریان این یورش با خشونت فیزیکی، توهین و بی‌حرمتی مواجه شده‌اند.

منابع رسانک می‌گویند این درگیری‌ها پس از آن رخ داد که زنان و دیگر ساکنان بلوچ منطقه برای دومین روز متوالی نسبت به نحوه واگذاری و بهره‌برداری از معدن کرومیت پشموکی دست به اعتراض زده بودند. معترضان معتقدند این معدن که یکی از منابع مهم اقتصادی منطقه به شمار می‌رود، بدون در نظر گرفتن حقوق و منافع مردم بومی در اختیار افراد و گروه‌های دارای نفوذ قرار گرفته و ساکنان منطقه از سهم خود در بهره‌برداری و اشتغال محروم مانده‌اند.

افراد حاضر در این تجمع فاقد هرگونه سلاح یا ابزار خشونت‌آمیز بوده و صرفاً خواستار پاسخگویی مسئولان درباره حقوق مردم منطقه و نحوه واگذاری معدن بوده‌اند. با این حال، نیروهای نظامی به جای پاسخ به مطالبات شهروندان، با توسل به خشونت اقدام به متفرق کردن تجمع‌کنندگان کرده‌اند.

لازم به ذکر است که شامگاه گذشته نیز پس از یورش نیروهای انتظامی و عوامل مرتبط با معدن طلای تفتان به زنان معترض در روستای سرسیاه شهرستان تفتان، نیروهای نظامی اقدام به ضرب‌وجرح زنان بلوچ کردند که طی آن دست‌کم یک زن بلوچ با هویت «بی‌بی‌نور ریگی کوته»، ۵۵ ساله، بر اثر ضربات قنداق سلاح از ناحیه سر مجروح شد.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای نظامی به تجمع اعتراضی ساکنان روستای پشموکی از توابع شهرستان فاریاب در منطقه رودبارزمین بلوچستان واقع در استان کرمان، دست‌کم هفت زن بلوچ مجروح و شش شهروند بلوچ، از جمله سه زن، بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند.

بر اساس ویدئوهای دریافتی و اطلاعات رسیده به رسانک، نیروهای نظامی حاضر در محل با معترضان، به‌ویژه زنان بلوچ، برخورد خشونت‌آمیز کرده و با استفاده از باتوم، مشت و لگد آنان را مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند. تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که زنان معترض در جریان این یورش با خشونت فیزیکی، توهین و بی‌حرمتی مواجه شده‌اند.

منابع رسانک می‌گویند این درگیری‌ها پس از آن رخ داد که زنان و دیگر ساکنان بلوچ منطقه برای دومین روز متوالی نسبت به نحوه واگذاری و بهره‌برداری از معدن کرومیت پشموکی دست به اعتراض زده بودند. معترضان معتقدند این معدن که یکی از منابع مهم اقتصادی منطقه به شمار می‌رود، بدون در نظر گرفتن حقوق و منافع مردم بومی در اختیار افراد و گروه‌های دارای نفوذ قرار گرفته و ساکنان منطقه از سهم خود در بهره‌برداری و اشتغال محروم مانده‌اند.

منابع رسانک افزوده‌اند که در جریان یورش نیروهای نظامی، دست‌کم هفت زن بلوچ بر اثر ضرب‌وشتم مجروح شده‌اند. همچنین شش شهروند بلوچ، از جمله سه زن، توسط نیروهای حاضر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، هویت تمامی مجروحان و بازداشت‌شدگان و همچنین وضعیت جسمی و محل نگهداری آنان مشخص نشده است.

منابع تأکید کرده‌اند که افراد حاضر در این تجمع فاقد هرگونه سلاح یا ابزار خشونت‌آمیز بوده و صرفاً خواستار پاسخگویی مسئولان درباره حقوق مردم منطقه و نحوه واگذاری معدن بوده‌اند. با این حال، نیروهای نظامی به جای پاسخ به مطالبات شهروندان، با توسل به خشونت اقدام به متفرق کردن تجمع‌کنندگان کرده‌اند.

این رویداد تنها یک روز پس از یورش نیروهای انتظامی و عوامل مرتبط با معدن طلای تفتان به زنان معترض در روستای سرسیاه شهرستان تفتان رخ داده است؛ حادثه‌ای که طی آن زنان بلوچ معترض مورد توهین، تهدید و ضرب‌وشتم قرار گرفتند و دست‌کم یک زن بلوچ با هویت بی‌بی‌نور ریگی کوته، ۵۵ ساله، بر اثر ضربات قنداق سلاح از ناحیه سر مجروح شد.

تکرار برخوردهای خشونت‌آمیز با زنان بلوچ در اعتراضات مرتبط با فعالیت‌های معدنی در مناطق مختلف بلوچستان، نگرانی‌های گسترده‌ای را درباره نحوه مواجهه نهادهای حکومتی با مطالبات مدنی شهروندان ایجاد کرده است. این در حالی است که بسیاری از ساکنان این مناطق، سال‌هاست نسبت به بهره‌برداری از منابع طبیعی سرزمین خود بدون برخورداری از منافع اقتصادی، اشتغال و توسعه متوازن اعتراض دارند و خواستار مشارکت عادلانه در سرنوشت منابع منطقه هستند.

به گزارش رسانک، امروز چهارشنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۴۰۵، هویت یکی از زنان بلوچ که شامگاه ۲۶ خردادماه، در جریان یورش نیروهای نظامی و عوامل معدن طلای تفتان به منطقه تیلویی در روستای سرسیاه از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان مجروح شده بود، «بی‌بی نور ریگی کوته» احراز شده است. این رویداد زمانی رخ داد که حدود چهل نیروی نظامی به همراه عوامل و نیروهای حراست معدن طلای تفتان به محل تجمع زنان معترض یورش برده و آنان را مورد ضرب‌وشتم، فحاشی، تهدید و هتک حرمت قرار دادند.

منابع رسانک می‌گویند: «بی‌بی‌نور ریگی کوته»، ۵۵ ساله فرزند خدامراد، متاهل و داری پنج فرزند، اهل و ساکن روستای سرسیاه واقع در شهرستان تفتان، در جریان برخورد نیروهای حاضر در محل بر اثر ضربات قنداق اسلحه به ناحیه سر مجروح شده است.

به گفته منابع، در این یورش، علاوه بر «موحد» از مسئولان حراست معدن، فردی با نام خانوادگی «بامری» از نیروهای کلانتری نوک‌آباد نیز در محل حضور داشته است. نیروهای حاضر در حالی وارد منطقه شدند که بسیاری از مردان روستا در محل حضور نداشتند و تنها زنان، کودکان و سالمندان در خانه‌ها و اطراف محل تجمع حضور داشتند.

منابع رسانک همچنین اعلام کرده‌اند که اعتراضات اهالی سرسیاه و منطقه تیلویی محدود به روزهای اخیر نیست و ساکنان این منطقه بیش از یک دهه است که نسبت به پیامدهای فعالیت معدن طلای تفتان هشدار می‌دهند. به گفته آنان، تردد شبانه‌روزی ماشین‌آلات سنگین و کامیون‌های معدن از داخل بافت روستا، آرامش ساکنان را سلب کرده و زندگی روزمره مردم را با مشکلات گسترده‌ای مواجه کرده است. اهالی می‌گویند کامیون‌های معدن از ساعات اولیه صبح تا پاسی از شب و گاه تا حدود ساعت یک بامداد در مسیرهای روستا تردد می‌کنند و صدای مداوم این وسایل نقلیه، خواب و آسایش کودکان، زنان و سالمندان را مختل کرده است.

به گفته منابع رسانک، در طول سال‌های گذشته حجم گسترده گرد و غبار ناشی از فعالیت‌های معدنی و عبور ماشین‌آلات سنگین بر باغات، مزارع کشاورزی، مراتع و حتی دام‌های روستاییان تأثیر منفی گذاشته است. ساکنان منطقه معتقدند بخشی از منابع آبی و زمین‌های حاصلخیز آنان آسیب دیده و معیشت خانوارهایی که به کشاورزی و دامداری وابسته هستند با تهدید جدی روبه‌رو شده است. همچنین بسیاری از اهالی از آنچه بی‌توجهی مسئولان نسبت به شکایت‌ها و درخواست‌های مکرر مردم برای کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی و اجتماعی معدن می‌خوانند، انتقاد کرده‌اند.

گفتنی است که شامگاه گذشته گروهی از زنان بلوچ ساکن در منطقه به صورت مسالمت‌آمیز نسبت به ادامه تردد ماشین‌آلات سنگین و پیامدهای فعالیت معدن اعتراض کرده بودند. اما به جای گفت‌وگو با معترضان، نیروهای حاضر اقدام به برخورد فیزیکی با آنان کرده و شماری از زنان را مورد ضرب‌وشتم قرار دادند. برخی زنان با قنداق سلاح و ضربات فیزیکی مورد حمله قرار گرفته و دستکم یک زن بلوچ دچار جراحت شده است.

به گزارش رسانک، شامگاه سه‌شنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵، حوالی ساعت ۲۳، حدود چهل نیروی نظامی با یورش به منطقه تیلویی در روستای سرسیاه از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان، شماری از زنان بلوچ را که نسبت به فعالیت‌های معدن طلای تفتان و پیامدهای آن بر زندگی ساکنان منطقه معترض بودند، مورد ضرب‌وشتم، فحاشی، هتک حرمت و تهدید قرار دادند.

بر اساس ویدئوی حدوداً ۹ دقیقه‌ای که به دست رسانک رسیده، زنان حاضر در محل از برخورد خشونت‌آمیز نیروهای نظامی سخن گفته و اعلام می‌کنند که مأموران با استفاده از قنداق اسلحه آنان را مورد ضرب‌وجرح قرار داده‌اند و حال دستکم یکی از زنان رو به وخامت گذاشته است. در این ویدئو همچنین آثار نگرانی و ترس ناشی از رفتار نیروهای حاضر مشاهده می‌شود و زنان منطقه از توهین، فحاشی و رفتارهای تحقیرآمیز مأموران شکایت دارند.

این زنان در اعتراض به گسترش فعالیت‌های معدنی در منطقه تجمع کرده بودند. به گفته آنان، تردد مداوم کامیون‌های معدن از ساعات اولیه صبح تا حدود ساعت یک بامداد روز بعد، آرامش و زندگی روزمره ساکنان را مختل کرده است. همچنین اهالی معتقدند فعالیت‌های معدنی موجب آسیب جدی به منابع آبی منطقه شده و خشک شدن بخشی از منابع آب، کشاورزی، دامداری و معیشت خانوارهای محلی را با بحران روبه‌رو کرده است.

در بخش‌هایی از این ویدئو، زنان بلوچ که با شجاعت در مقابل انواع تهدیدات و توهین‌های نیروهای نظامی ایستادگی می‌کنند، اظهار دارند که نیروهای نظامی علاوه بر ضرب‌وشتم، آنان را به تشکیل پرونده قضایی و برخوردهای امنیتی تهدید کرده‌اند. به گفته ساکنان، این اقدامات با هدف ایجاد رعب و وحشت و جلوگیری از ادامه اعتراضات مردمی نسبت به فعالیت‌های معدن صورت گرفته است.

گفتنی است که در سال‌های اخیر اعتراض‌های متعددی از سوی ساکنان مناطق اطراف معدن طلای تفتان نسبت به تخریب محیط زیست، نابودی مراتع، کاهش منابع آبی و محروم ماندن مردم بومی از منافع اقتصادی این پروژه مطرح شده است. با این حال، به جای رسیدگی به مطالبات اهالی، گزارش‌های متعددی از برخوردهای امنیتی، تهدید و اعمال فشار علیه معترضان منتشر شده است.

به گزارش رسانک، شامگاه سه‌شنبه ۲۶ خرداد‌ماه ۱۴۰۵، ویدئو و گزارش‌های دریافتی از منطقه تیلویی در روستای سرسیاه، واقع در حاشیه معدن طلای تفتان از توابع شهرستان تفتان، از یورش نیروهای انتظامی نوک‌آباد به همراه مسئولان و نیروهای حراست معدن طلای تفتان به این منطقه خبر می‌دهد. این اقدام با هدف پیشبرد عملیات مرتبط با معدن و در میان اعتراض ساکنان بومی نسبت به تخریب زمین‌ها و باغات آبا و اجدادی صورت گرفته است.

بر پایه اظهارات شاهدان، در جریان این یورش شماری از نیروهای انتظامی و کارکنان معدن به همراه فردی به نام «موحد» از مسئولان حراست معدن، وارد محدوده روستا شده و با ساکنان، به‌ویژه زنان و سالمندان حاضر در محل، برخوردهای تند و خشونت‌آمیز داشته‌اند. منابع رسانک می‌گویند در شرایطی که بسیاری از مردان روستا در محل حضور نداشته‌اند، نیروهای حاضر با تهدید، فحاشی و رفتارهای توهین‌آمیز با زنان و دختران روستایی برخورد کرده و فضای رعب و وحشت در منطقه ایجاد کرده‌اند.

منابع رسانک اعلام کرده‌اند که اهالی روستای سرسیاه سال‌هاست نسبت به گسترش فعالیت‌های معدن طلای تفتان و پیامدهای آن بر محیط زیست، مراتع، باغات و منابع طبیعی منطقه اعتراض دارند. به گفته ساکنان، توسعه فعالیت‌های معدنی موجب نابودی پوشش گیاهی، خشک شدن بخش‌هایی از اراضی و محدود شدن عرصه‌های چرای دام شده و بسیاری از خانوارهای منطقه که معیشت آن‌ها به کشاورزی و دامداری وابسته است، با مشکلات جدی اقتصادی روبه‌رو شده‌اند.

به گفته معترضان، با وجود بهره‌برداری گسترده از منابع معدنی منطقه، سهم مردم بومی از فرصت‌های شغلی ایجادشده بسیار ناچیز بوده و عمده فعالیت‌های اقتصادی و قراردادهای مرتبط با معدن در اختیار افراد و گروه‌های خاص قرار گرفته است. ساکنان همچنین از بی‌توجهی مسئولان، نمایندگان مجلس و نهادهای دولتی نسبت به مطالبات و نگرانی‌های مردم انتقاد کرده‌اند.

این رویداد بار دیگر نگرانی‌ها درباره نحوه اجرای پروژه‌های معدنی در بلوچستان و برخورد نهادهای امنیتی و اجرایی با اعتراضات مدنی ساکنان بومی را افزایش داده است. در سال‌های اخیر، فعالان بلوچ بارها نسبت به تخریب محیط زیست، تصرف اراضی سنتی و محروم ماندن جوامع بومی از منافع اقتصادی پروژه‌های بزرگ معدنی هشدار داده‌اند. با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که به جای پاسخگویی به مطالبات مردم، در مواردی از ابزارهای امنیتی و فشار بر ساکنان محلی برای پیشبرد این پروژه‌ها استفاده می‌شود؛ روندی که می‌تواند به افزایش تنش‌های اجتماعی و بی‌اعتمادی عمومی در منطقه منجر شود.

به گزارش رسانک، روز جمعه ۱۵ خردادماه ۱۴۰۵، یک زن باردار بلوچ در منطقه لیردف واقع در بخش «کرتی» از توابع شهرستان جاسک اقدام به خودکشی از طریق ریختن بنزین و خودسوزی کرده بود، جان خود را از دست داد و همسر وی نیز که برای نجات او تلاش کرده و دچار سوختگی شدید شده بود، پس از ۷ روز بستری شدن در بیمارستان بر اثر شدت جراحات وارده جان باخت.

هویت زن بلوچ «پری» (فامیل نامشخص)، حدودا ۲۱ ساله و هویت همسر او «عارف کولکویی»، دارای دو فرزند دوقلو و اهل روستای کُرتی از توابع بخش لیردف شهرستان جاسک عنوان شده است.

به گفته منابع رسانک، این زن باردار روز ۱۵ خردادماه با استفاده از بنزین و ریختن آن بر روی خود در داخل منزلشان، اقدام به خودسوزی کرده و تلاش همسرش برای نجات وی نتیجه‌ای در پی نداشته است. این زن باردار بر اثر شدت سوختگی در همان روز جان خود را از دست داده است ولی همسر وی توسط اهالی به بیمارستان خاتم الانبیا جاسک منتقل شده است.

منابع افزوده‌اند: عارف پس از تلاش برای نجات همسرش از نواحی مختلف بدن دچار سوختگی شده و نهایتا بدلیل شدت جراحات وارده در بیمارستان جاسک جان خود را از دست داده است.

تا لحظه تنظیم این خبر از علت دقیق این حادثه اطلاعی در دست نیست.

لازم به ذکر است که در سال ۲۰۲۵، دستکم ۱۱ مورد اقدام به خودکشی در میان شهروندان بلوچ ثبت شده است که از این تعداد، ۱۰ مورد به مرگ انجامیده و یک مورد با مداخله افراد حاضر، به نجات فرد منجر شده است. از میان این افراد، ۳ نفر زن و ۸ نفر مرد بوده‌اند و روش‌های مورد استفاده در این موارد شامل حلق‌آویز کردن (۵ مورد)، تیراندازی (۳ مورد)، خودسوزی (۲ مورد) و یک مورد با روش نامعلوم بوده است.